Overlijdensgedicht kind: ‘Zo klein, zo kwetsbaar, zo van ons’

Aan de hemel staat een sterretje
helemaal alleen voor mij
want dat kleine sterretje
lieve Sanne, dat ben jij

Als ik veel verdriet heb
kijk ik naar die ene ster
hij fonkelt vrolijk heel de nacht
ook al staat hij erg ver

Als hij zo vrolijk fonkelt
dan weet ik dat je zegt:
lieve mama, huil maar niet
ik heb het hier niet slecht

Hier is alles goed met mij
het is hier naar mijn zin
droog je tranen, lieve mama
en kruip maar lekker je bedje in

Ooit zullen we weer samen zijn
ja, ooit zijn we weer bij elkaar
maar tot die tijd, lieve Sanne
ben ik hier en jij bent daar

Uit je sterretje put ik de kracht
om weer door te gaan met leven...
het is moeilijker dan ik dacht
was je maar hier, al was het maar voor even

— Annemiek Vriens-Bernaards

Lieve Giovanni

Jij bent voor ons
het warme lentezonnetje
dat ook door donkere wolken
de warmte op ons straalt

Eerst waren we blij, maar ook wel bang
voor wat er nog zou kunnen gebeuren
Toen zagen we de zonsondergang
die de wolken roze deed kleuren
Het was of iemand ons wilde vertellen:
het komt nu goed, dus toe, geniet!
Het leek om ons gerust te stellen:
er ligt nog zoveel moois in het verschiet!
In gedachten zagen we ons engeltje zweven
met een verfpot en een kwast
Zij heeft ons die roze wolken gegeven
't was een teken van Robyn, dat staat vast!

Eerst verdriet, toen gemis
Nu vertellen we blij
dat ........ geboren is

— Ina Sipkes de Smit