Overlijdensgedicht: ‘Tijdens je leven heb je je naam’
Tijdens je leven heb je je naam
zonder meer eer aan gedaan
Je liefde, warmte en zorgzaamheid
kon je aan vele mensen kwijt
Dat gaf jouw leven grote inhoud
daarom is het voor ons nu zo koud
Wij zullen moeten proberen
op fijne herinneringen te teren
Meer overlijdensgedichten
Niemand die
Niemand die het weten kan
hoeveel ik van je hou
Niemand die mij troosten kan
in mijn verdriet om jou
Niemand die begrijpen zal
hoe vreselijk ik je mis
Niemand die beseffen zal
hoe erg die pijn wel is
Je praat met elkaar
Je praat met elkaar
kijkt elkaar aan
bent mens met elkaar
En ja tenslotte
het afscheid
de grens van de dood
Je sterft
maar niet vereenzaamd
niet onmenselijk
Je sterft
gehuld in warmte
van wie je vergezelden
Wachtend op een wonder
Wachtend op een wonder
in 'n zomer waarin nog heel veel kon
IJdele hoop
besefte ik louter
waarna de herfst begon
Het stormde in mijn hart
en verdriet vulde al mijn dromen
Steeds opnieuw
de vraag
wanneer zal de winter komen?
Nu heb ik het zo koud
en de lente lijkt voorgoed verleden
Maar, voorbij is ook
jouw pijn
jij hebt genoeg geleden
Wanneer we al het werk gedaan hebben
Wanneer we al het werk gedaan hebben
waarvoor we naar aarde zijn gezonden
mogen we ons lichaam afleggen
dat onze ziel gevangen houdt
zoals een cocon de latere vlinder omsluit
En wanneer de tijd is gekomen
kunnen we het loslaten en zullen we vrij zijn
van pijn
vrij van angst en zorgen - vrij als een heel
mooie vlinder
en terugkeren naar huis bij God....
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht