Overlijdensgedicht: ‘Leven tussen hoop en vrees’
Leven tussen hoop en vrees
zo was jouw laatste jaar
Je liet ons veel van jezelf zien
zo karaktervol en zo dankbaar
Er was ook veel verdriet
om mensen die je niet meer zag
Jij nam ze dat niet kwalijk
had begrip tot aan je laatste dag
Nu bedanken we jou
voor deze waardevolle tijd
Rust nu maar uit
na deze ongelijke strijd
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Elk definitief afscheid doet pijn
't is of een draad wordt doorgesneden
waarmee je vast zat aan 't heden
waardoor je deel van een geheel mocht zijn
De strijd heb je nimmer opgegeven
zelfs toen het einde werd verwacht
je bleef geloven in het leven
vol liefde, zorg en levenskracht
Voor Moeder
Het loslaten van de aarde
het loslaten van hen die U lief heeft
het laten gaan, van alles
alles op deze aarde
dat is moeilijk, dat is pijn
pijn om te gaan
pijn om er niet meer te zijn
Een vader is vaak
een rots in de branding
altijd sterk, altijd paraat
daarom is het best moeilijk
dat hij ons voorgoed verlaat