Overlijdensgedicht: ‘Leven tussen hoop en vrees’
Leven tussen hoop en vrees
zo was jouw laatste jaar
Je liet ons veel van jezelf zien
zo karaktervol en zo dankbaar
Er was ook veel verdriet
om mensen die je niet meer zag
Jij nam ze dat niet kwalijk
had begrip tot aan je laatste dag
Nu bedanken we jou
voor deze waardevolle tijd
Rust nu maar uit
na deze ongelijke strijd
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Onvoorstelbaar hoe jij je ziekte droeg
nooit klaagde en nooit vroeg
Toch nam deze strijd je volledig in beslag
en namen wij afscheid van je, elke dag
Tot onze spijt kwam er geen wonder
moeder, bedankt... voor ons blijf je heel
bijzonder
Gevochten als een tijger
Sterk als een beer
Je kwam er bovenop
Telkens weer
Maar het werd een oneerlijke strijd
Je hebt er voor geknokt
We zijn trots op je meid
Ik heb je lief, al ben je niet meer hier en ben ik niet meer bij jou
want wat je mij hebt gegeven in een onderbroken leven, beschermt mij tegen
de allerergste kou
Wat jij hier achterliet is meer dan een gedicht:
een zomeravond in het riet bij 't allerlaatste licht
Ik heb je lief, ik ken je naam
en zal je nooit vergeten
Ik vond dat jij dit hier ver vandaan
toch eventjes moest weten
— Rienk Ratsma
Daar alleen kan liefde wonen
daar alleen is 't leven goed
waar men stil en ongedwongen
alles voor elkander doet