Overlijdensgedichtje: โWe hadden het zo fijnโ
We hadden het zo fijn
Ik besef het wel, ook al ben ik nog zo klein
We hadden nog zoveel moeten doen
Opa, een hele, hele dikke zoen
Meer overlijdensgedichten
Ik weet niet hoe het zal zijn in die dagen
Ik weet niet hoe het zal zijn in die dagen
wanneer is scheep ga voor de laatste reis
Mijn schip zal dan de laatste storm verdragen
en landen in Gods paradijs
Neem mij, Heer, het roer dan maar uit handen
en laat mij zingend op de voorplecht staan
Dan zal mijn schip niet op rotsen stranden
maar veilig in Uw haven gaan
De nacht kan niet zo donker zijn
De nacht kan niet zo donker zijn
Of er is ergens een kleine ster te vinden
De woestijn kan niet zo troosteloos zijn
Of er is toch ergens een oase
Tranen van verdriet vullen onze ogen
Tranen van verdriet vullen onze ogen
we kunnen het nog steeds niet geloven
lief klein ventje, zo teer
wat doet dit afscheid nemen zeer
wat blijft is de herinnering
maar zeker weten we รฉรฉn ding:
jij zal voortleven in ons hart
op een plekje heel apart
Kindje klein
Kindje klein
wat ben je fijn
en zo gaaf
in 't gelaat
Met je mooie handjes
en je nagelrandjes
neusje en oortjes klaar
en een beetje zwart haar
Het mondje een beetje open
maar de oogjes voor altijd gesloten
Waarom, o Heer
nam Gij dit leven weer?
— Niesje
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Je opa
- Gedicht