Overlijdensgedichtje: ‘We hadden het zo fijn’

Ik kan helaas geen afscheid nemen
Ik kan helaas niet bij je zijn
Maar ik denk aan jou en voel de pijn
Pijn die een leven lang zal duren
Het had ook anders kunnen zijn...

Plotseling ging je heen
Nu ben ik alleen
Onuitsprekelijk verdriet
Vergeten zal ik je niet

Het is een wonderbaar iets, een moeder
Anderen mogen je liefhebben
Je moeder alleen begrijpt je
Ze werkt voor je
Vergeeft je alles
En heeft je onvoorwaardelijk lief
Het enige kwaad wat ze je ooit doet
Is te sterven en je te verlaten

Ik lig in mijn bed te huilen
en prevel een gebed waarin geen antwoorden
schuilen
Een gebed van machteloosheid en smart
een gebed dat komt uit het diepst van mijn
hart
Een gebed vol met vragen
Vragen, die dag en nacht door mijn hoofd
jagen
maar waar ik nooit een antwoord op zal krijgen