Overlijdensgedichtje: ‘We hadden het zo fijn’

Pluk de dag, ook samen met anderen
Het kan zomaar ineens veranderen....
Uithuilen en opnieuw beginnen
Dat was ons motto
Doornen en rozen waren ons deel
Samen waren we één maar toch soms alleen
Jij bent opnieuw begonnen
Wij moeten uithuilen
Maar waar beginnen wij opnieuw?

Haar leven was een geven en een zorgen
voor een ieder op haar pad
Nu kwam voor haar de grote morgen
waar zij de laatste tijd zo vaak om bad

Het is gebeurd
Het is gedaan
Het afscheid is genomen
Ik zal je laten gaan

Tranen: ontelbaar
een snotneus: alsmaar
gemis: onbeschrijfbaar
leven: onverklaarbaar
degene die jou mist
dat ben ik maar

— Karin