Overlijdensgedicht: ‘Zeven maal om de aarde te gaan’
Zeven maal om de aarde te gaan
Als het zou moeten op handen en voeten
Zeven maal om die ene te begroeten
Zeven maal over de zeeën gaan
Schraal in de kleren, wat zou het ons deren
Konden uit de dood wij die éne maar keren
Meer overlijdensgedichten
Heel langzaam gingen wij je verliezen
Heel langzaam gingen wij je verliezen
Slechts wij konden nog voor je kiezen
Je stille blik deed ons vaak zeer
Onze moeder was je al lang niet meer
En nu je echt bent heengegaan
Kunnen wij je alleen maar danken
Voor alles wat je voor ons hebt gedaan
Leven tussen hoop en vrees
Leven tussen hoop en vrees
zo was jouw laatste jaar
Je liet ons veel van jezelf zien
zo karaktervol en zo dankbaar
Er was ook veel verdriet
om mensen die je niet meer zag
Jij nam ze dat niet kwalijk
had begrip tot aan je laatste dag
Nu bedanken we jou
voor deze waardevolle tijd
Rust nu maar uit
na deze ongelijke strijd
Al gaande wetend
Al gaande wetend
eens komt alles goed
Rustend na het leven
rusten bij de Bron
van waar lang geleden
ook de weg begon
Lege handen
Lege handen
niet te bevatten
ongrijpbaar leven
weer gegeven
en ontvangen
in open armen
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht