Overlijdensgedicht: ‘Ik weet niet hoe het zal zijn in die dagen’
Ik weet niet hoe het zal zijn in die dagen
wanneer is scheep ga voor de laatste reis
Mijn schip zal dan de laatste storm verdragen
en landen in Gods paradijs
Neem mij, Heer, het roer dan maar uit handen
en laat mij zingend op de voorplecht staan
Dan zal mijn schip niet op rotsen stranden
maar veilig in Uw haven gaan
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Geschreven voor eeuwig
zo blijft de naam
die gekend en genoemd
zal blijven bestaan
— Nel van Drie; ingezonden door Nell Broens
Samen huilen
Samen pijn
Alleen om mensen die er niet meer zijn
Dat is geen reden die samen zijn verdient
Alleen wel het huilen om een vriend...
— Maartje Knippels
Ik zie nog in de verte
het kleine vlammetje branden
heel zachtjes
heel zwak
maar ik zie het nog
Hoewel die kaars
al een tijdje geleden doofde
ze leek eindeloos te branden
maar ze smolt weg
Zo traag dat het amper te zien was
en zo traag het einde toen kwam
zo snel was het er nu
Maar het echte einde zal pas komen
als ik dat vlammetje niet meer zal zien
jouw vlammetje....
Mijn moeder is een foto aan de wand
Zo kijkt ze mij al jaren ernstig aan
En vaak blijf ik daar even stil bij staan
En neem haar beeltenis voorzichtig in mijn
hand
Ik ken haar niet, heb haar ook nooit gekend
Zij heeft mij gedragen en uit haar ben ik
geboren
Maar voor ik het besefte heb ik haar weer
verloren
En dat is een gemis dat levenslang niet went
Mijn kinderen
wiegde zij niet in haar armen
En ik heb nooit geweten of ze voor mij liedjes
zong
En in mijn ogen blijft ze eeuwig jong
Had ik maar een herinnering waar ik me aan
warmen kon.....
— ingezonden door Mieke van Mierlo