Overlijdensgedicht: ‘Ik weet niet hoe het zal zijn in die dagen’

Hier is het eind, het eind van het feest
kom, we gaan naar beneden
de bloemen zijn dood, de flessen zijn leeg
het was mooi, maar nu is het verleden
en jij was zo mooi, jij was prachtig
maar jij, jij hebt je strijd nu gestreden

Ik heb mijn oma niet verloren
daarvoor gaf ze mij te veel
wat zij me zei dat blijf ik horen
van wat ik ben is zij mijn deel
ik kom haar overal tegen
in wat ik doe, in wat ik laat
zij was en blijft voor mij een zegen
waarvan het spoor steeds verder gaat

Opgewekt en zorgzaam, nooit vragend
nimmer klagend, altijd stil dragend
Moedig ging je door, steeds weer
tot op het laatste moment
het wilde niet meer

Met vleugeltjes zo klein
werd een engeltje geboren
Deze vleugeltjes brachten hem
waar engeltjes thuishoren

— Lisette