Overlijdensgedicht: ‘Van het concert des levens’

Onze oma is nog helemaal niet oud
ze heeft een groot hart van goud
met haar blonde haren
grijze ogen om mee te staren
haar gezonde wangen
een ziel nog vol verlangen
natuurlijk haar rode lippen
aan zo'n oma kan toch niemand tippen?
Niets was te gek of te veel
ze deed volop met ons mee
dááág lieve oma, rust nu maar in vree!

Ik zie vogels hoog in de lucht
Ze vliegen daar zo vrij
Zonder angst, zonder pijn
Nu mag jij één van de vogels zijn

— S. van der Linde

Voor Guido

Best wel lang hebben we op je moeten wachten
Uiteindelijk hoefden we niet langer te
smachten
Je groeide goed, en leek gezond
Helaas in de 32ste week was het rond
De zwangerschap leek vrolijk
Dit was helaas maar schijn
Je bleek meervoudig gehandicapt te zijn
Al gauw moesten we het rouwproces doorstaan
En dit doet pijn...

Je was net een "grapkaarsje"
Je ging vaak heen , maar kwam ook weer terug
Je had een sterke drang tot leven
We deden veel, om elkaar geven
Vaak hebben we om je moeten lachen
Maar ook getreurd
Nu is het dan toch gebeurd
We zullen altijd van je houden!

— Thea Nijdam

Lieve Giovanni

Jij bent voor ons
het warme lentezonnetje
dat ook door donkere wolken
de warmte op ons straalt