Overlijdensgedichtje: ‘Ik heb mijn oma niet verloren’

Als het met de zomer is gedaan
en de herfst breekt voor mij aan
Heer, laat mij dan in vrede gaan
zonder leed en zonder pijn
dan zal het voor mij weer lente zijn

Als straks de zon toch weer zal schijnen
en hoog boven aan de hemel staat
dan weet ik dat er met die stralen
een glimlach naar beneden daalt

Nu kun je over ons waken
eens zullen we weer samen zijn
tot dan moeten wij hier verder leven
maar zal je steeds in mijn gedachten zijn

— Dorien Verhagen-van Engeland

Je bent er geweest
en zal altijd wel ergens zijn
al zal de pijn minder worden
en zwijgen anderen over jou
ik zal je altijd meedragen
waarheen ik ook ga
ik zal je bestaan nooit ontkennen
maar het kost moeite eraan te wennen
dat je er nooit echt zult zijn

Ergens onaantastbaar ver
schittert dierbaar een lieve kleine ster
deze zal heel goed weten dat wij nooit
vergeten
Schitter maar lieve ster en straal maar zacht
zoals een mooi sterretje behoort tot de nacht