Overlijdensgedichtje: ‘Dan voel ik op mijn lippen’
Dan voel ik op mijn lippen
die goedheid als een avondzoen
't is goed in 't eigen hart te kijken
en zó haar ogen toe te doen
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Bijna 7 maanden waren wij met z'n drieën bij
elkaar
maar een andere weg lag voor jou klaar
Op zondag 28 juni zou je weer lekker gaan
slapen
maar daar mocht je niet meer uit ontwaken
Je bent zo onverwacht en snel van ons
heengegaan
maar in onze gedachten blijf je altijd bovenaan
Nog niet geboren
of jij moest alweer gaan
We mochten je niet horen
weet jij van ons bestaan?
Ontroostbaar van verdriet
vergeten doen we je niet
Op een morgen heb je langs de weg een engel
ontmoet
En jij ging mee
Plukt nu de sterren in een verloren paradijs
Waarom kan de hemel niet op aarde beginnen
Je was angstig en had verdriet
Je leed pijn maar zei het niet
En had je soms een "goede dag"
Dan was daar snel je blijde lach
Angst en pijn gingen teloor
Nu lach je gans de hemel door