Overlijdensgedichtje: ‘De nacht kan niet zo donker zijn’
De nacht kan niet zo donker zijn
Of er is ergens een kleine ster te vinden
De woestijn kan niet zo troosteloos zijn
Of er is toch ergens een oase
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Haar werk, haar kracht
haar interesse voor het leven
haar moed, zo sterk
ze heeft er alles voor gegeven
De vlinders zijn gevlogen
Zij zijn weer eindelijk thuis
Ver voorbij de regenbogen
passeerden zij die "sluis"
Die "sluis" tussen de hemel en de aarde
daar zweefden zij samen doorheen
Dat heeft zoveel waarde
zij zijn nooit meer alleen
In aantallen kunnen we alleen maar gissen
Zeker is dat we je allemaal zullen missen
Veel liefde hadden we je nog willen geven
Maar je wandelde zomaar weg uit ons leven
Vele fijne herinneringen verzachten onze smart
Voorgoed uit ons midden maar voor altijd in
ons hart
— ingezonden door Cindy van Goor
Twee handen aan een ragdun touw
de dunne draad des levens
daaraan had jij je vastgeklemd
hopend, wachtend en onwetend
Hopend dat het goed zou gaan
vechtend voor je leven
onwetend dat de tand des tijds
je touw had doorgevreten
Toen kwam je eind, je touwtje brak
het einde van het bestaan
en ben je stilletjes, maar trots
naar ma op weg gegaan