Direct naar de inhoud

Overlijdensgedicht: ‘Het doet zo'n pijn, de machteloosheid’

Het doet zo'n pijn, de machteloosheid, het
verdriet
het bevatten en geloven kunnen wij nog
steeds niet
het waarom en waarom jij doet er niet meer
toe
we moeten nu ook al zonder jou, maar weten
niet hoe
Een moeder is het mooiste wat je hebt gekend
afzien en hard werken was je gewend
maar deze ongelijke strijd kon je niet aan
en voor ons ben je te snel naar vader gegaan
Rust maar zacht, je hebt je best gedaan
weet dat je nooit uit onze gedachten zult gaan

Meer overlijdensgedichten

Een jaar, waar is het gebleven

Een jaar, waar is het gebleven
Zonder jou is het zo moeilijk om verder te
leven
Ineens verdween je achter de horizon, uit het
zicht
Lieve Bert, je bent voor altijd in mijn hart, altijd bij me, heel dicht

Bekijk

Je kruipt niet langer op het land

Je kruipt niet langer op het land
dansend gaan je vleugels
je landt in bloemen
en in licht
je schittert
wat een mooi gezicht
een bloem boven de heuvels

Bekijk

Niemand ziet je tranen

Niemand ziet je tranen
Niemand voelt de pijn
Altijd houden van
Alleen nooit meer bij je zijn

Bekijk

Dit is niet het einde

Dit is niet het einde, maar een nieuw begin
Want ergens in de hemel, hier heel ver
vandaan
zal vanavond een nieuwe ster staan
Deze zal stralen van Holland tot Perth
deze zal zo stralen dat de hele hemel straalt
Kijkt u ook eens naar boven deze nacht
misschien ziet u dan haar stralen
misschien voelt u wel haar kracht
Dit is niet het einde, maar een nieuw begin.....

— ingezonden door Mariska Schouten

Bekijk

Staat het er niet tussen?

Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:

  • Overlijden
  • Je moeder
  • Gedicht
Schrijf het voor me

Andere momenten