Overlijdensgedicht: ‘Zo spreekt het koren tot het brood:’
Zo spreekt het koren tot het brood:
Wij waren klein en worden groot
Zo spreekt de regen tot het woud:
Wij waren jong en worden oud
Zo spreekt de wereld duizendvoud:
Wij waren sterk en worden oud
Zo kleurt de avond donkerrood
Zo roept de waterval de boot
Wij waren jong en we gaan dood
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Leven is:
willen houden
en toch los moeten laten
— ingezonden door Katrien
Als...
Als ik de dingen niet meer weet
Als ik de namen niet meer ken
En wat ik weet meteen vergeet
Zodat ik onherkenbaar ben
Denk dan aan de weg door mij gegaan
Zo heb ik het niet voor niets gedaan
— Ciska Lentze
Na een strijd, moeizaam gestreden
ging je heen, niet onverwacht
Niemand wist hoeveel jij hebt geleden
onuitputtelijk was je kracht
Maar ook hieraan kwam een einde
het deed je zeer ons te laten staan
Maar hiermee hebben wij vrede
omdat je nu kunt rusten gaan
Hoi, daar zijn we weer
Maar we hebben meer geluk deze keer
Want Dionne kijkt vanaf een sterretje op
haar broertje neer
— ingezonden door Yvonne