Overlijdensgedichtje: ‘Niemand weet wat leven is’

Je wilde liever bij ons blijven
maar de dood was veel te sterk
Je kon de pijn niet meer verdrijven
ondanks al jouw werk

Je hebt geploeterd en gestreden
zoals geen mens ooit strijden wou
Ben niet droef, maar wees tevreden
je bent weer samen met je vrouw

We hebben steeds van jou gehouden
in jouw leven lag de kracht
Waarop wij steeds ons leven bouwden
lieve opa, rust maar zacht

— Hermien Lok

Niemand weet waarom geluk soms wegwaait....

Zo klein en zo ontzettend teer
onze lieve Jeroen is er niet meer
Zijn lijfje kon het leven niet meer aan
en wij... wij hebben hem moeten laten gaan
Onze armen hangen bengelend naar....?
maar hij zal altijd bij ons zijn, in ons hart en
gelukkig blijft hij daar
Dag lief ventje, bedankt voor het stukje leven
dat wij met jou mochten beleven

Leven
Vreugde en verdriet
zo dicht bij elkaar
Een nieuw leven
een nieuwe start
Met ons drieën
een nieuwe toekomst tegemoet
In gedachten met ons vieren
........ zal altijd bij ons zijn