Overlijdensgedichtje: ‘Onzichtbare woorden’
Onzichtbare woorden
dwarrelen neer op mijn gedachten
zo zacht als de woorden fluisteren
voel ik dat er zonder licht
geen warmte is
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Je lag daar stil, kon niets meer zeggen
je gedachten, verlangen, of iets uitleggen
Woorden, voor je ze uit kon spreken vervaagd
en toch heb je nooit geklaagd
Altijd geduldig, soms een traan
van ontroering of een herinnering ergens aan
God zei vandaag: "kom nu bij mij"
en praat weer, zing en wees blij
Je vreesde niet je levenslot
je hebt zelf gezegd: "ik vertrouw op God"
Het sterven is slechts
het doven van een kaars
als de ochtend is aangebroken
Te veel ogen
Te veel tranen
Te veel ogen
Tranen van verdriet
Te veel ogen
Te veel vragen
En de antwoorden
Zijn er niet
— De Dijk
Gezond mens
kent gij de grens
tussen leven en dood
weet gij hoe groot
maar ook hoe klein
het grensvlak kan zijn
tussen lichaam en geest?
als het Uw tijd is geweest
en U zich niet meer opricht
ziet ge in het eeuwige licht
het einde van het levenslot:
overgave aan God