Overlijdensgedicht kind: ‘Je was er maar zo kort’

Jij was een vlam, onze vlam
als een kaarsje ben je gedoofd
maar branden blijf jij doen
voor altijd en voor eeuwig

— Femke Russchenberg

Voor Arjen

Je had reeds een plek in ons hart veroverd
de gedachte aan jou had ons al maanden
betoverd
Ons geluk zou weldra compleet zijn
met een mensje erbij, weer zo klein
We zouden met z'n vieren een heerlijk leventje
leiden
is wat we vaak tegen elkaar zeiden
Waarom duurde het zo even?
Waarom mochten we je niet langer onze liefde
geven?
We blijven achter met mooie herinneringen en
vragen
de tijd gaat door, we zullen dit moeten dragen
In onze harten zul je altijd blijven voortleven
al mochten we je bestaan nooit beleven

— Ineke Brouwer

De moeder kijkt omhoog
naar die grote hemelboog
Zij heeft tranen in haar ogen
denkt aan het kind dat eens in haar heeft
bewogen
en uit haar werd geboren
dat ze nu door de dood heeft verloren
Vraagt zich af waarom het zo moest zijn
het verdriet doet zoveel pijn
Zij hoort de wind die fluistert
en zij luistert
Maar de wind kan haar ook niet helpen
om haar tranen te doen stelpen
Zij voelt alleen maar het gemis
om het kind dat er niet meer is
De moeder wordt nooit meer degene die zij
ooit was
die ging heen met haar kind, zijn as...

Schitterende sterren
en een lachende maan
zien je naar je veilige plekje
op aarde gaan