Overlijdensgedichtje: ‘Veel gelukkige jaren waren we samen’

Zo plotseling ben je van ons heengegaan
Daar heeft niemand ooit bij stilgestaan
Wat in onze herinnering blijft is je lach
Je genoot van het leven
Bedankt voor alles wat je hebt gegeven

In een ogenblik van stilte
bij een groot verdriet
is het fijn dat men er is
en hoeven woorden niet
In een ogenblik van stilte
vooral na zo'n groot gemis
zegt aanwezigheid voldoende
voel je echt wat vriendschap is

Iedere dag in mijn gedachten
Stiekem blijf ik op je wachten
Wetend dat je nooit meer terug zal komen
Blijf ik steeds maar van je dromen
Ach, wat iedereen ook zegt
Voor mij ben je er nog altijd echt

Voor Britt

Als wij naar de hemel kijken
en ik zie een kleine ster
dan denk ik, mijn kind
wat ben je ver
maar voel ik die korte liefde
van je stromen
dan hoop ik dat wij ooit
bij die kleine ster mogen komen