Een kindje / baby overleden gedicht: ‘De donder huilde’

Al voor je geboorte was je dood
nog veilig geborgen in je moeders schoot
Bijna de volle tijd had je volbracht
maar tevergeefs hebben we op je gewacht
We hadden zoveel voor met je prille leven
en je nog zoveel liefde willen geven
Het mocht niet zo zijn, waarom zullen we nooit
weten
we kende je nog niet, maar zullen je nooit
vergeten
Eerst bracht je geluk, nu een vreselijke pijn
maar we houden van je en je zult altijd in onze
gedachten zijn

Ons prinsesje bleef vechten
al kon ze niet winnen
Ze lachte zo vaak nog
gaf ons warmte van binnen
We moeten samen nu verder
zijn tot steun voor elkaar
Maar onze diepste gedachten
die blijven bij haar

Achter de wolken schijnt altijd de zon
Daar kwamen wij achter
toen voor ons het geluk begon
Geluk behoor je echter door te kunnen geven
Daarom zijn wij zo blij met dit nieuwe leven

Na negen maanden wachten
hoop ik jullie pijn te verzachten
Hulpeloos en o zo klein
wil ik jullie zoontje zijn
Ik weet, mijn broertje Jordy kan ik nooit
vervangen
maar dat is ook niet wat jullie van me
verlangen
Ik zoek een plekje zo knus en fijn
mag het jullie huisje zijn?

— ingezonden door Hilde Op de Beeck