Overlijdensgedichtje: ‘Nu moet ik verder, zonder jou’

Er is een geest die bijzonder en sterk is
maar ook een lichaam dat anders is
Die geest bleef vechten tot het laatst aan toe
alleen het lichaam, dat werd moe

Zo spreekt het koren tot het brood:
Wij waren klein en worden groot
Zo spreekt de regen tot het woud:
Wij waren jong en worden oud

Zo spreekt de wereld duizendvoud:
Wij waren sterk en worden oud
Zo kleurt de avond donkerrood
Zo roept de waterval de boot
Wij waren jong en we gaan dood

Te leven in het heden
geniet van elke dag
het leven is een wonder
dat je beleven mag

Geluk dat duurt maar even
ongrijpbaar is de tijd
vergeet dus niet te leven
het duurt geen eeuwigheid

Even keek ik naar jouw foto
en de tijd stond bijna stil
In mijn verbeelding dacht ik even
dat jij mij iets zeggen wilt
Maar de werkelijkheid is anders
want jij bent er nu niet meer
Ach, jij had het wel begrepen
wat zo vaak mijn onrust is
En ik had nog wel willen zeggen
dat ik je zo vreselijk veel mis!