Overlijdensgedichtje: ‘Nu moet ik verder, zonder jou’

Zo heeft elk pad zijn eigen einde
en erg prettig is dat niet
maar als je pad zo slecht wordt
blijf je gewoon niet overeind
Voor hem is het nu rusten
voor ons is het verdriet
maar al heeft hij ons verlaten
hij laat ons nooit alleen
wat wij in hem bezaten
is altijd om ons heen

Het is bijna ondraaglijk
wanneer zoveel verwachting
zo plotseling omslaat
in zoveel verdriet

— van het kaartje van Tije

Daar zijn in 't leven ogenblikken
Zo bitter, dat geen woord ze klaagt
Als eenzaamheden de ziel verschrikken
En niemand die het met ons draagt
Dan zijn al 's levens heerlijkheden
Verwaaid, als kaf uit de open hand
En blijft alleen een reed'loos hopen
Als eenzaam lichtje in donker land

— Leen Rausch

Waar jij nu bent
daar vind je geen dingen
je bent in het land
van gedachten en dromen
waar engelen
vredesliedjes zingen
die mensen op aarde
nog niet kunnen horen
maar jij bent nu al
voor vrede geboren