Overlijdensgedichtje: ‘Nooit klagend, nooit vragend’
Nooit klagend, nooit vragend
zijn lasten in stilte dragend
zijn handen hebben voor ons gewerkt
zijn hart heeft voor ons geklopt
zijn ogen hebben ons tot het laatst gezocht
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Mijn allerliefste vrouw, onze mama, mijn
jongste kind
door ons allen zeer bemind
Jouw gezin, je dierbaarste bezit, vredig bijeen
dit hield je op de been
Jouw gastvrijheid en unieke warmte, bij
iedereen bekend
daarmee heb je vele harten verwend
Jouw hobby tot kunst verheven
waardoor je alle moeilijkheden de baas bent
gebleven
Rust zacht in de nieuwe wereld die jij gaat
betreden
wij zullen je nooit vergeten!
Jouw liefde was mijn liefde
Je hart was ook een deel van mij
Je strijd was ook de mijne
Jouw vreugde die van mij
Je pijn bracht mij in tranen
Je strijd deed mij ook zeer
Zo waren wij met de maanden
Een eenheid meer en meer
Je was nog zo vol plannen
en maakte tijd voor alles
maar tijd maakte geen tijd
meer voor jou
Een seconde van dit mensenleven
opgenomen worden uit het dal
in de sterrenwereld ingeweven
zich bewogen voelen in 't heelal
— Willem Brandt