Overlijdensgedichtje: ‘Nooit klagend, nooit vragend’
Nooit klagend, nooit vragend
zijn lasten in stilte dragend
zijn handen hebben voor ons gewerkt
zijn hart heeft voor ons geklopt
zijn ogen hebben ons tot het laatst gezocht
Meer overlijdensgedichten
Het leven volgt onwrikbaar
Het leven volgt onwrikbaar
de eigen lijn
Elk ogenblik kan de laatste wezen
En een zal altijd eenmaal
't laatste zijn
Dan zal van 't lijf, ontkomen
aan de tijd
Niets dan wat naamloos stof
meer zijn gebleven
Wervelend op de wind van
de eeuwigheid
— J.C. Bloem
In je hoofd kun je alles
In je hoofd kun je alles
fietsen naar de maan
op de wolken staan
Strelen met je handen los
lopen door een donker bos
Vechten als een tijger
dansen met een elf
Afscheid nemen zonder tranen
alles gaat vanzelf
Wij houden zoveel van haar
Wij houden zoveel van haar
maar zij is weggevlogen
Naar wie.....?
Naar God die haar zo graag zag
Het is God alleen die haar hebben mag
Voor ik was
Voor ik was, wat ik nu ben
traag ondanks veel voetjes
Vele ben ik daarvan kwijt
en beweeg me zacht en zoetjes
Een zuchtje wind gelijk muziek
verplaatst mij zonder hinder
Dan zeg ik zachtjes "Dank o Heer"
nu kan ik dansen, ik ben een vlinder
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht