Overlijdensgedicht: ‘Je moeder blijft je moeder’
Je moeder blijft je moeder
zo eigen en vertrouwd
je wilt haar niet graag missen
omdat je van haar houdt
Maar eens dan komt de dag
dat je haar moet laten gaan
je verstand zegt dat het goed is
maar in je ogen blinkt een traan
Meer overlijdensgedichten
Ik kan helaas geen afscheid nemen
Ik kan helaas geen afscheid nemen
Ik kan helaas niet bij je zijn
Maar ik denk aan jou en voel de pijn
Pijn die een leven lang zal duren
Het had ook anders kunnen zijn...
Veel heb je ons gegeven
Veel heb je ons gegeven
veel heb je voor ons betekend
plotseling uit ons leven gedreven
blijf je in onze harten leven
Wat vreemd dat jij er niet zult wezen
Wat vreemd dat jij er niet zult wezen
wanneer ik weer naar huis zal gaan
jij zult niet meer in de kamer staan
en mij omhelzen als voor dezen
Ik zal nooit meer, als je zat te slapen
boven een boek of boven de krant
het blad dat glipte uit jouw hand
glimlachend van de grond oprapen
Ik zal nooit jouw "goedenacht" meer horen
of het gestommel op de trap
wanneer jouw trage, moede stap
de morgenstilte kwam verstoren
O, die vertrouwde kleine dingen
die jij zo onopvallend deed
die zal ik missen, totdat dit leed
verstild is tot herinneringen
Lijden met een lach en een traan
Lijden met een lach en een traan
woorden soms moeilijk te verstaan
Je hebt het als een moedig mens gedaan
wie weet wat jij hebt doorstaan?
Al je liefde heb je ons gegeven
met die herinnering zullen we verder leven
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Je moeder
- Gedicht