Overlijdensgedicht: ‘Je moeder blijft je moeder’

Je naam staat in ons hart geschreven
het eind kwam veel te gauw
Maar in gedachten blijft steeds leven
je liefde, zorgzaamheid en trouw

De Engel

Ik zit wat op het lege strand
in 't mooie avondrood
en staar wat naar de overkant
heb aan niemand nood

Een engel daalde tot bij mij
en tikte aan mijn gezicht
ik voelde me toen plots blij
en straalde als een helder licht

Die engel heb ik voor altijd bij mij
ik draag hem steeds met me mee
die engel lieverd, dat ben jij
zo voel ik me steeds oké

— Mieke

In haar dromen zag zij deze mooie tuin
ergens in het Oosten
Hoge bomen waakten dag en nacht
hun bladeren zorgden voor schaduw
en vogels vonden er onderdak

Overal stonden
bloemen
nooit had zij zoveel kleuren gezien
De rozen geurden en verderop de jasmijn
"Hoe komt het toch" dacht zij
dat ik haar nooit eerder heb gezien
dat mijn ogen gesloten bleven voor zoveel
schoonheid

Vanuit de verte
werd zij geroepen:
er wenkte iemand
zij kon niet zien wie
Dan voelde zij
hoe zij er
zacht en teder
naartoe getrokken werd

Zij verweerde zich
niet
waarom zou zij
het was hier mooi
zo licht, zo vredig

En juist op dat
moment
dat zij die passeerde
hoorde zij een vertrouwde stem
"hier mag je rusten, Welkom thuis"

De ene keer laat je een traan van verdriet
De andere keer een traan van blijdschap
Vandaag is het een traan van blijdschap
Omdat jij het levenslicht ziet