Overlijdensgedicht: ‘Zijn ogen kijken ons niet meer aan’
Zijn ogen kijken ons niet meer aan
zijn arm zwaait ons niet meer uit
hij is nu van ons heengegaan
ook al zien wij hem niet meer
zijn stem horen wij, steeds weer
voor hem nooit meer zorg en pijn
hij blijft in onze gedachten
hij zal voor altijd bij ons zijn
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Nog in de knop
geen kans om in het leven te bloeien
Het mocht niet
in ons hart zul jij heel ons leven verder groeien
— Femke Russchenberg
Het voelt alsof het gisteren was
Helaas is dat niet waar
De dagen rijgen zich aaneen:
Het is al zeven jaar...
Ieder moment ging je een stap verder naar het
einde
Elke dag werd je kracht kleiner
Maar als je lichaam niet meer wil
Sterf je vanzelf en wordt het stil
Te zijn bij wie er niet meer zijn
heel diep in je gedachten
en niet met woorden lang en luid
kan af en toe een stille pijn verzachten
er gaat een wonderlijke rust vanuit