Overlijdensgedicht: ‘Langzaam ben je van ons weggegleden’
Langzaam ben je van ons weggegleden
Elke dag een beetje meer
Telkens werd je weer iets ontnomen
Dat deed jou en ons zeer
Het is een gemis, een stille pijn
Dat je nooit meer bij ons zult zijn
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
De leegte zonder jou
is met geen pen te beschrijven
De leegte zonder jou
zal altijd bij ons blijven
Maar veel fijne herinneringen
verzachten onze smart
Voorgoed uit ons midden
maar altijd in ons hart
Leven is als sneeuw
je kunt het niet bewaren
Troost is dat jij er was
uren, maanden, jaren
Wij zijn allemaal kinderen van ouders
maar plotseling ben je iemands kind niet meer
Geen grote brede schouders
waar vinden we de inhoud van het leven weer?
Dan denk je, we moeten het redden
we hebben een gezin en we hebben elkaar
Doodgaan hoort bij het leven
en dat is maar al te waar
Ik weet niet waar je woont
misschien boven in de wolken
vast heel dicht bij de zon
God, papa komt eraan
veel te plotseling getorven
voorgoed bij ons vandaan
Doe voor hem open, God
want wij blijven hier achter
wij kunnen niets meer doen
God, papa komt eraan
wil jij hem goed ontvangen
je armen om hem heenslaan?
Hij houdt veel van grapjes maken
van voetballen, van vogeltjes
en ook van mooie auto's
nu werd hij erg gewond
God, papa komt eraan
wil jij goed voor hem zorgen?
Kan ik daar van op aan?