Overlijdensgedicht kind: ‘Uit het diepste van mijn hart’
Uit het diepste van mijn hart
Er werd mij iets moois gestolen
ik ben iets kostbaars kwijt
een kind
In mij gedragen
van niets tot iets
is nu tot stof herleid
Gekoesterd heb ik hem
ik heb hem zien opgroeien
volwassen zien worden
met vallen en opstaan
tot hij brutaal van de weg werd gemaaid
op die verdomde vrijdag
aan de arcadenlaan
Gehoopt heb ik nog
geroepen, gekrijst en gebeden
acht maanden lang
Op mijn vijftigste heb ik hem
naar zijn laatste rustplaats gereden
De leegte die hij achterlaat
is groter dan de zee
die ik kan vullen met mijn tranen
Er rest mij nog een steen
met zijn naam
een bloem om te begieten
een lange weg te gaan
— ter nagedachtenis aan Tom
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden kind gedichten
Een klein kaartje
Van groot verdriet
Van klein geluk
Dat ons verliet
Jij heel klein mens
Je was onze grootste wens
Het doet ons veel verdriet
Lang houden mochten we jou niet
7 mei kwam je in ons leven aan
10 mei ben je veel te vroeg van ons
heengegaan
Kinderen zijn het licht in je leven
Wouter is ons als stralende ster gegeven
Edward leeft voort in de maneschijn
Daan mocht helaas niet ons zonnetje zijn
Ondanks onze hoop op een wonder
ging ons zonnetje veel te snel weer onder
Daan, het is voor ons een kleine troost, lieve
vent
te weten dat je nu bij je broertje Edward bent
— Claudia C.M. Rodenburg Folkerts
Maar zo kort van je kunnen genieten
Maar zo kort voor je kunnen zorgen
Maar toch heel veel liefde gekregen