Overlijdensgedichtje: ‘Bevoorrecht waren wij’

Waarom moest het nou gebeuren?
Moeten we afscheid nemen
Het leven was zo fijn
Nu zal ik voor altijd alleen zijn
Waarom ben je niet gebleven?
Waarom moest je dood?
Je lag helemaal te beven
Je was in ademnood
Ik stond te huilen
Ik stond te roepen
Ik stond....
Waarom bestaat de dood?

Liefste mam, je blijft leven
je blijft in mijn gedachten zweven
ik denk nog steeds aan jou
de persoon van wie ik zielsveel hou
Ik weet het wel, je bent dood
en daarom is mijn verdriet ook zeer groot
maar ik zie je schoonheid in een bloem
en je lach weerklinkt in de bijen hun gezoem
Ik hoop dat je gelukkig bent hierboven
verlost van die onmenselijke pijn
maar ook weggerukt uit ons zalig samenzijn
Ik zal je alvast iets beloven
nooit zal ik jouw licht in mijn hart doven
en ik zal maken dat je trots op je zoon kan zijn

Onze opa was een opa als geen ander
Altijd stond hij voor je klaar
Gezellig kletsen over van alles en nog wat
Iedereen was graag daar
Een betere opa konden we ons niet wensen
Nu is er een groot verdriet, een groot gemis
Maar hij weet gelukkig ook dat hij
Voor altijd in onze gedachten is

Opeens die donder in de dag
Een knal, het eind, die stilte
Wie kon het toen geloven
Dit is wat jij wilde
Plots was jij verdwenen
Onverwacht en heel ineens
Teveel voor jou te dragen
Dapper, maar heel alleen
Onbeschrijflijk wat een pijn
Die jij hier achterliet
Wij zullen jou nu missen
Jij hebt jouw keus gemaakt
Wij zullen aan je denken
Aan een traan, aan een lach...
Want een voetstap in ieders leven
Heb jij zeker wel gebracht
Je gaf een lach cadeau
En wilde nooit wat terug
Zoveel herinneringen
Voor ieder een geluk
Een keus van jou.... van jou alleen
Nu stil en heel verlaten
Bedankt voor alles lieve schat
Wij zullen jou nooit vergeten

Denk je aan zelfdoding? Bel 113 of 0800-0113 (gratis, dag en nacht) of chat op 113.nl

— Patricia van Willigen