Overlijdensgedicht kind: βZo klein en zo ontzettend teerβ
Zo klein en zo ontzettend teer
onze lieve Jeroen is er niet meer
Zijn lijfje kon het leven niet meer aan
en wij... wij hebben hem moeten laten gaan
Onze armen hangen bengelend naar....?
maar hij zal altijd bij ons zijn, in ons hart en
gelukkig blijft hij daar
Dag lief ventje, bedankt voor het stukje leven
dat wij met jou mochten beleven
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden kind gedichten
Jij kindje, ons kindje
wij zijn zo blij
dat jij geboren bent
En ons meisje ........
de middelste in de rij
blijft er op een heel speciale wijze
ook Γ‘ltijd bij
— Ina Sipkes de Smit
Zo klein
Zo fijn
Zo volmaakt
Al zo veel harten geraakt
Het echte leven
Is jou niet gegeven
Wij hopen dat jij je plaats vindt
Ga nu maar gauw, mijn sterrenkind
— voor mijn kind Janick, eeuwig de mijne
Een heel zacht warm briesje
blaast zachtjes over mijn huid
Ik zie twee prachtige engeltjes
als ik mijn ogen sluit
Eeuwig en altijd
jullie warmte om mij heen
jullie zijn mijn lieve kindjes
laten mij nooit alleen
Als ik jullie mis
of even aan jullie wil denken
Dan sluit ik mijn ogen
om even bij te tanken
Ik mis jullie in het leven
en dat doet altijd pijn
Maar dan sluit ik even mijn ogen
en jullie briesje voelt dan fijn
Ook al leefden jullie in mij maar heel even
ik heb jullie toch een naam gegeven
Een naam die leeft voor mij
en verbindt ons voor altijd
Jullie en mij
— Tanya Kat
Voor Coen
Het is niets zonder liefde
zo schalt de stereo
En, terwijl ik naar je kijk
denk ik: dat is zeker zo
Ik heb alleen jouw foto
vertederend mooi ventje
Zo veel kwetsbare onschuld
in een 10 bij 15 prentje
Ik zal nooit weten hoe je lacht
je paars ziet van verdriet
Hoe je grijpt naar die kleine teentjes
dat ervaar ik allemaal niet
Maar de liefde die ik voel
voor jou: mannetje mijn
Die is zo peilloos diep
doet hartverscheurend pijn
Zo zinloos is jouw heengaan
dit verlies zo wreed
Mijn hart schreeuwt de schorre klanken
van het tomeloze leed
Ik hoop innig, kleine schat
dat jij ergens nog bestaat
Zodat jouw lieve ziel
niet geheel verloren gaat
En wie weet, ooit op een dag
als mijn tijd hier is vervlogen
Dat wij dan, heel misschien
weer bij elkaar zijn mogen
— Lipkjen en Frans Tobi