Overlijdensgedichtje: ‘Voor ik was’
Voor ik was, wat ik nu ben
traag ondanks veel voetjes
Vele ben ik daarvan kwijt
en beweeg me zacht en zoetjes
Een zuchtje wind gelijk muziek
verplaatst mij zonder hinder
Dan zeg ik zachtjes "Dank o Heer"
nu kan ik dansen, ik ben een vlinder
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Als de trom is stil gevallen
wie slaat dan nog de maat?
De melodie klinkt echter door
zoals in ons hart geschreven staat
Bloemen voor jou
Telkens ga ik naar jouw plekje
zo'n twintig meter achter het hekje
waar jij te rusten werd gelegd
Steeds weer die pijn om jou
verdriet dat nooit zal tanen
want de weg naar jouw graf
is geplaveid met tranen
En daarom zet ik bloemen neer
steeds opnieuw en telkens weer
ik kan het nog altijd niet geloven
maar hier.... zie ik jou nooit weer
— ingezonden door Heidi Geys
Papa, wij zijn nog zo klein
waarom nu al, het was zo fijn
je grapjes, je aai, je lieve lach
we missen het iedere dag
voor altijd zit je in ons hart
op een plaatsje heel apart
Onze wereld werd
nooit de zijne
maar ook voor
onze kleine
zal ergens het
zonnetje schijnen