Overlijdensgedicht kind: ‘An angel in the book of life’

Als een klein wit wolkje
gedreven door de wind
kwam je even bij ons
even was je ons kind

Ik kijk naar omhoog
en zie als in een vlucht
een klein wit wolkje gaan
langs de helder blauwe lucht

Zo machtig is de schoonheid
van een bloem

die reikt naar de zon
al is het maar voor één dag

zo kort
zo teer

en toch zoveel kracht

Jij heel klein mens
Je was onze grootste wens
Het doet ons veel verdriet
Lang houden mochten we jou niet
7 mei kwam je in ons leven aan
10 mei ben je veel te vroeg van ons
heengegaan

Voor Arjen

Je had reeds een plek in ons hart veroverd
de gedachte aan jou had ons al maanden
betoverd
Ons geluk zou weldra compleet zijn
met een mensje erbij, weer zo klein
We zouden met z'n vieren een heerlijk leventje
leiden
is wat we vaak tegen elkaar zeiden
Waarom duurde het zo even?
Waarom mochten we je niet langer onze liefde
geven?
We blijven achter met mooie herinneringen en
vragen
de tijd gaat door, we zullen dit moeten dragen
In onze harten zul je altijd blijven voortleven
al mochten we je bestaan nooit beleven

— Ineke Brouwer