Natuurgedicht: ‘Regen op het raam’
Regen tikt zacht op het raam,
de wereld wordt gewassen.
Straks ruikt het gras naar nieuw begin
en glinsteren de plassen.
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer natuur gedichten
De ochtend in het bos is zacht,
het licht valt schuin door blad en tak.
Hier hoeft een mens alleen te lopen —
de stilte doet de rest, op haar gemak.
De zee begint steeds opnieuw,
golf na golf, dag na dag.
Wie aan het strand zijn zorgen loopt,
vindt ze terug als schelpen: klein en licht — met een glimlach.
Elke ochtend, kwart voor zeven,
zingt de merel op het dak.
Hij vraagt geen applaus, geen toegangsprijs —
hij zingt omdat de dag begint. Voor het gemak.
Kijk: aan de kale takken
zitten kleine groene vuisten klaar.
Ze wachten op één warme week
en dan ontploft het voorjaar.