Kerstavond gedicht: ‘Kerstavond’

De lichtjes en de kaarsen gaan aan
Buiten sneeuwt het, bij volle maan
Het gevoel dat je met Kerst altijd bevangt
Is dat je er elk jaar weer naar verlangt

Moe en versleten,
vertrapt en vergeten.

Zonder dat hij ook maar iets verwacht,
is Kerstmis opnieuw voor hem zo donker als de nacht.

Vroeger was Kerstmis een feest,
hoeveel jaar geleden was dat dan geweest ?

De tijd heeft niet stil gestaan,
zijn nare werkelijkheid is gewoon verder gegaan.

Voor hem heeft Kerstmis zijn waarde verloren,
niet dat het zijn leven zou verstoren,

zijn leven is al langzaam uitgeroeid, bijna totaal vergaan,
zelfs al zal Kerstmis deze keer nog wel voor hem bestaan.

De zwartste dagen van zijn leven,
zo zou hij Kerstmis hebben beschreven.

Maar Kerstmis hoeft niet meer.
Het was zijn laatste keer.

O kleine boom, jouw sparrenbos is hier zo ver vandaan.
Jij wist niet dat je op een dag bij ons in huis zou staan.

Jij dacht alleen aan sparrenappels en aan zonneschijn,
maar het licht dat hier gaat branden, zal van kaarsen zijn.

En de slingers en de ballen zullen glanzen, dag en nacht.
En als alle mensen slapen dan hou ik bij jou de wacht.

Goud – Wierook - Mirre

God keerde zijn aangezicht naar ons
met drie geschenken uit de hemel.
De Gouden Man werd arm geboren.
Al ons goud kwam uit zijn Hand.
De Biddende Man zwaaide dienend
welriekend met wierook door het land.
De Opgestane Man stierf met zijn kruik
vol mirre vergevend aan het kruis.
Zo opende Hij de liefdevensters van
zijn hemel met overvloed en zegen!
Keer nu terug naar Hem met uw hart
vol met goud en wierook en mirre.
Begin een nieuwe start in uw leven!