Kerstgedicht: ‘Herders en hun vuur’
Herders en hun vuur
helder staat de ster
en zo dichtbij
nog frank en vrij als toen
een klare nacht
de stal bepluisd
met wol van schapen
die buiten slapen
winters aangekleed
naast herders en hun vuur
de schreeuw
van het geboorteuur
klinkt weer universeel
het hemelse geluid
brengt liefde en de wereld
hopelijk iets vooruit
— Wil Melker
Meer kerstgedichten
Vandaag zijn we blij
Vandaag zijn we blij
Vandaag zingen wij
Het is mooi versierd
Er wordt feest gevierd
Een kaars geeft mooi licht
Een vrolijk gezicht
Wij wensen jullie hele fijne kerstdagen toe
In het stalletje ligt het kindje Jesus heel stil
Omdat het slapen wil.
Het droomt over mooie kerstbomen
en over de velen mensen
die elkaar warmte,vrede en goeds toewensen.
Wij wensen jullie fijne kerstdagen toe.
Zo donker als de nacht
Moe en versleten,
vertrapt en vergeten.
Zonder dat hij ook maar iets verwacht,
is Kerstmis opnieuw voor hem zo donker als de nacht.
Vroeger was Kerstmis een feest,
hoeveel jaar geleden was dat dan geweest ?
De tijd heeft niet stil gestaan,
zijn nare werkelijkheid is gewoon verder gegaan.
Voor hem heeft Kerstmis zijn waarde verloren,
niet dat het zijn leven zou verstoren,
zijn leven is al langzaam uitgeroeid, bijna totaal vergaan,
zelfs al zal Kerstmis deze keer nog wel voor hem bestaan.
De zwartste dagen van zijn leven,
zo zou hij Kerstmis hebben beschreven.
Maar Kerstmis hoeft niet meer.
Het was zijn laatste keer.
Kerstmis vroeger bij ons thuis
Kerstmis vroeger bij ons thuis,
mijn hart vol weemoed en verlangen,
met z'n allen kort bij 't fornuis,
de kerstboom helemaal vol gehangen.
Liedjes klonken als een engelenkoor,
het stalletje heel zacht verlicht,
en tussen de dennentakjes door,
kwamen de drie koningen al in zicht.
Kerstmis gaf je toch een speciaal gevoel,
vandaag kun je dat niet zo intens beleven,
veel mensen weten wel wat ik bedoel,
de toekomst zal nu eenmaal anders leven.
Met een sneltreinvaart door de dagen heen,
mensen zijn druk bezig, tegelijk met vele dingen,
alleen de eenzame blijven weer alleen,
zij hebben wel tijd maar niemand om mee te zingen.
En in een tijd van jachten en jagen,
kijk je anders tegen de wereld aan,
kunnen mensen elkaar nog wel verdragen,
of moet ieder voor z'n eigen gaan.
Het vieren van kerst, zo zijn mijn gedachten,
moet altijd blijven, in elk gezin,
dit zal het harde in het leven verzachten,
dan krijgt men er weer vertrouwen in.
Laat daarom nu gerust een kaarsje branden,
voor ieder mens een goeie reden,
wat geldt voor hier en in alle landen,
Kerstmis, dat is echt een feest van vrede.
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Kerst
- Gedicht