Kerstgedicht: โZo donker als de nachtโ
Moe en versleten,
vertrapt en vergeten.
Zonder dat hij ook maar iets verwacht,
is Kerstmis opnieuw voor hem zo donker als de nacht.
Vroeger was Kerstmis een feest,
hoeveel jaar geleden was dat dan geweest ?
De tijd heeft niet stil gestaan,
zijn nare werkelijkheid is gewoon verder gegaan.
Voor hem heeft Kerstmis zijn waarde verloren,
niet dat het zijn leven zou verstoren,
zijn leven is al langzaam uitgeroeid, bijna totaal vergaan,
zelfs al zal Kerstmis deze keer nog wel voor hem bestaan.
De zwartste dagen van zijn leven,
zo zou hij Kerstmis hebben beschreven.
Maar Kerstmis hoeft niet meer.
Het was zijn laatste keer.
Meer kerstgedichten
De kerststal is af
De kerststal is af, de kaarsen staan klaar
Overal versieringen, kerstklokken en engelenhaar
De kerstboom staat, de piek in de top
Warmte en sfeer, kerstmis in een notendop
Kerstmis
Kerstmis zie je hier en daar
daar zie je de glimlach van ieder mens
dat weer blij is dat het tijd is voor een wens
onder de kerstboom liggen duizend pakjes
er is ook een mooi kerst diner
met Kerstmis is alles zo anders
alles is zo veranderd
mensen zijn blij
mensen laten deuren op kieren
zodat iedereen met elkaar kerstmis kan vieren
maar wat als dat nu niet zo zijn
dan is Kerstmis toch niet meer fijn
dan is Kerstmis niet meer speciaal
en wordt Kerstmis misschien een verhaal
— Shirleyke
Trendy opgetuigde bomen
kerst
is door de eeuwen
aangekleed met symboliek
maar ezel en de os
de herdertjes bij nachten
zij mogen blijkbaar niet
wel de grote piek
in trendy opgetuigde bomen
wachtend tot natuurbehoud gaat komen
waar blijven onze dromen
als de stallen zijn geschoond
het laatste stro is weggeveegd
het meisje met de zwavelstokken
breit nu sokken voor een hongerloon
echte vrede is er nooit geweest
— Wil Melker
Als het sneeuwt wordt de wereld bedekt
Als het sneeuwt wordt de wereld bedekt
Maar de sneeuw zal verkleuren
Het is de oorlog die de sneeuw bevlekt
En het onzinnige haat gebeuren
We moeten zorgen dat de sneeuw wit zal blijven
We moeten elkander een hand geven
Daarom wil ik dit als wens schrijven
Hopelijk verschoond ons verdere leven
Zou jij me bij de hand willen pakken?
Ik kan het zelf niet meer aan
Mijn hele bezit zit in twee schamele zakken
Alleen kan ik niet zo verder gaan
Zou jij mij te eten willen geven?
En een oplossing willen zoeken
Dan blijf ik tenminste in leven
Zonder in geschiedenisboeken te komen staan
Zou jij me willen wassen?
Het vuil van de aarde willen spoelen
En kranen dichtdraaien van gevaarlijke gassen
Dan kan ik me wat frisser en vooral veiliger voelen
Alleen kan ik het allemaal niet
Maar met jouw hulp zal het gaan
Dat weet je vanzelf als je me ziet
Samen verschonen wij ons aardse bestaan
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Kerst
- Gedicht