Kerstgedicht: ‘Een witte laag op de stoep’
Een witte laag op de stoep,
Ik dacht eerst: wat is dat voor troep?
Ik zag kinderen sneeuwballen gooien,
Het is koud en kan snel ontdooien.
Ik kwam er achter het is sneeuw!
Dat is wat ik op mijn kerstdag wil,
Een mooie witte kerst,
Dan is mijn dag het best.
Ik moet me goed bedekken tegen de kou,
Nu dacht ik stiekem was ik maar bij jou.
Kerst is een mooi geschenk,
Die ik jou ook van harte schenk,
Ook al was je soms een klier,
Meschien doet je dit wel plezier.
Als jij van mij een kerstkaart mag ontvangen,
Iedereen nam afscheid van mekaar,
We moesten mekaar verlaten,
Ik hoop dat ik ze volgend jaar weer allemaal zie,
Dan heb ik veel plezier,
Als iedereen weer terug op school komt,
En niemand iets mag overkomen,
Dan zal ik volgend jaar weer:
Met een glimlach binnen in de school komen.
Meer kerstgedichten
Ik hoorde hoe de klokken speelden
Ik hoorde hoe de klokken blij
het oude kerstlied speelden
zij zongen vol vuur
in 't nachtelijk uur
van vrede op aarde en welbehagen
Dit kerststerretje
Dit kerststerretje
schijnt helder en klaar
dat het de weg mag leiden
naar een gelukkig nieuwjaar!
Vergeef en vergeet
Vergeef en vergeet
want wie kan zeggen dat er ooit weer een
kerstdag komt om gastvrij te zijn en
gastvrijheid te genieten
Handen reiken
Handen reiken
Niets zal
"het lot"
kunnen bepalen
er is geen
ontkomen aan
doch door elkaar
soms even
de hand te reiken
kan de mens
troostend naast
de ander
staan!
— Droomster
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Kerst
- Gedicht