Kerstgedichtje: ‘Dat vrede jullie deel mag zijn’

Decemberdag, decembernacht
met vorst en stille sterren
Ik heb eens heel goed nagedacht
en wil weer ademloos naar kaarsjes staren
Met appelbollen en muziek zacht
en rode wangen van de kou
Waar een witte winter wacht
december voor mij en december voor jou

Het wordt Kerst, dat is te zien hoor
want daar midden op het plein
staat me toch een grote boom zeg
hij moet hoog tien meter zijn

Aan zijn takken hangen kaarsjes
branden doen ze dag en nacht
's avonds lijken het net sterren
het zijn de mooiste die ik zag

Rond de boom staan houten kraampjes
vol met dozen engelenhaar
slingers, lampjes, glinsterballen
vast wel duizend bij elkaar

Het ruikt overal naar worstjes
chocola en erwtensoep
maar ook naar de dennenboom
bij de kerkmuur op de stoep

Hoor je 't vrolijke muziekje?
't komt van achteraan het plein
waar een draaimolen snel-langzaam
ronddraait als een sprookjestrein

Hij is wit, met goud beschilderd
en versierd met dennengroen
heeft niet één maar twee etages
waarop je een rit kan doen

Het wordt Kerst, misschien een witte
want heel stil, zonder gerucht
dalen kleine witte vlokjes
uit de donkergrijze lucht

— Carry W. Zijlstra-van Dijk

Het is kerstfeest,
Als men dit leest.
Men zingt, over God en de Heer,
En over, zoveel meer.

Men zingt, ook over welbehagen,
Om elkander te leren verdragen.
Men zingt, over dingen van veel waarde,
En wel, over Vrede op deze Aarde.

Maar, het is dan ook wel een feit,
Die Vrede, is er nog niet,
ook in deze tijd.
En het is dan ook, wel een klucht,
Onder veel mensen,
is er dan ook nog veel hebzucht.

Mensen, zijn daarvoor
nog steeds aan het vechten,
Voeren Oorlog,
voor hun zogenaamde rechten.
Die rechten,
gaan meestal over geloof en geld,
Waarom! waarom toch,
dat zinloze geweld.

Wij mensen op de wereld,
zijn ook met zovelen,
En kunnen, dan ook beter
alles met elkander delen.
Armoede,is dan ook zomaar verdwenen,
Weg is dan de hebzucht,
en de Oorlog,
die wordt dan ook vermeden.

Lichtfeest

Het is het feest van het licht
dat in ons allen schijnt
we zien kleuren in het gezicht
waardoor verdriet verdwijnt.

Het zijn de donkere dagen
die wij samen overwinnen
we kunnen elkaar vragen
weer opnieuw te beginnen.

Het is de tijd van stilte
maar ook van het denken
voorbij met de kilte
elkaar nu aandacht schenken!

— José van Rosmalen