Direct naar de inhoud

Kerstgedicht: ‘Mensen wensen elkaar’

steeds mooier
zo uniek
schitterende straten
een stralende sfeer
concerten worden gegeven
met liederen zo mooi
van het kindje Jezus
in het kribje met stro
op het marktplein
staan standjes
met warme chocomelk
en warme wijn
mensen wensen elkaar
goede wensen
en spreken al
wat volgend jaar ons
brengen zal

Meer kerstgedichten

De dagen voor Kerstmis

De dagen voor Kerstmis zijn donker en koud
maar als je naar buiten gaat merk je dat niet
omdat je haast overal lichtjes ziet
in vrolijke kleuren, zilver en goud
een lantaarntje dat in de vensterbank staat
een lamp met wat linten en groen
een ster voor het raam die je aan kunt doen
het is niet zo donker en koud meer op straat
als je langs al die lichtjes gaat

Bekijk

Een lach, een traan

Een lach, een traan
Hoe zal het ons vergaan?

Kan voor u
in een tijd van duizend wensen
een simpele zin volstaan?

"Veel geluk, beste mensen!"

— Paul de Vylder

Bekijk

Het sneeuwt en het is december

Het sneeuwt en het is december.
Weer keert de winter en belaagt
het hart, dat droef, maar steeds gewender
zijn heimelijke pijnen draagt.

In de huiskamer, waar gelaten
het dagelijks leven wordt verricht,
dringt uit de troosteloze straten
een ongekleurd namiddaglicht.

De jaren gaan zoals zij gingen
er is van lieverlee geen onderscheid
meer tussen alle herinneringen
aan liefde en weemoedigheid.

Voorbijgegaan een halve eeuw,
men ontkomt niet aan de tijd.
Altijd december, altijd sneeuw,
altijd dit lege hart, altijd.

Bekijk

Jozef zat stil te staren

Jozef zat stil te staren,
hij kon het niet verklaren.
Hoe kon het dat zijn lieve vrouw
zwanger was, ze was hem toch trouw?

In het lot schikken moest hij zich,
het kleine, onschuldige wicht
dat in haar schoot verborgen was,
Zou geboren worden alras.

Dan samen nog de reis ondernemen,
en zij was al zover henen,
ze liep toch reeds op alle dag
en zitten op een ezel! 't is wat men vermag.

Vele vragen die hem bezig hielden,
soms wist hij niet wat hem bezielde.
Weglopen van dat alles ging niet meer,
zijn gedachten gingen ?

Maria, vermoeid zag ze hem aan,
"Jozef we moeten verdergaan".
Bij de herbergen moet je kwartier gaan vragen,
het kind wordt te zwaar om nog te dragen.

Jozef, opschrikkend uit zijn gedachten,
moest een plaats vinden om te overnachten.
Het kindje kondigde zich al aan,
Maria die koest nu rusten gaan.

Ongerust en vol met zorgen,
keek hij op naar de dag van morgen.
Toen hij Maris in haar gezichtje keek,
zag zij van vermiedheid bleek.

Nergens kon hij onderdak vinden,
niet eens een plek om het ezeltje aan te binden, zodat ze even rusten konden,
het liep al tegen de morgenstonde.
Een man, vervult met mededogen,
keek Mariain haar ogen,
en wees Jozef de weg naar een stal.
"Opdat zij wat rusten zal."

Waren zij daar aangekomen,
engelenzang werd er vernomen.
Herders in de velden knielden neer,
en vonden het kindje teer,
slapend bij zijn moeder,
en Jozef was hun hoeder.
Toen hij hen daar beiden zo zag,
verscheen er op zijn gezicht een lach.

Het vertrouwen tussen Jozef en de Heer,
was er op dit moment alweer.
Zijn vrouw en zijn kindje zoet,
nu was ook voor Jozef alles goed.

Bekijk

Staat het er niet tussen?

Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:

  • Kerst
  • Gedicht
Schrijf het voor me

Andere momenten