Kerstgedicht: ‘Kaarsjes in de boom’

Kerstfeest
thuis zijn
met z'n allen bij elkaar

Kerstboom, kaarsjes
slingers, ballen
herdenken van 't afgelopen jaar!

De dennenboom
getooid in kerstkledij
versierd met slingers
ballen en lekkernij

Cadeautjes paraderen
parmantig in het rond
kinderen spelen
samen op de grond

En vrolijkheid straalt
uit ieders ogen
van ieder van hen
die Kerstmis graag mogen

Als het sneeuwt wordt de wereld bedekt
Maar de sneeuw zal verkleuren
Het is de oorlog die de sneeuw bevlekt
En het onzinnige haat gebeuren

We moeten zorgen dat de sneeuw wit zal blijven
We moeten elkander een hand geven
Daarom wil ik dit als wens schrijven
Hopelijk verschoond ons verdere leven

Zou jij me bij de hand willen pakken?
Ik kan het zelf niet meer aan
Mijn hele bezit zit in twee schamele zakken
Alleen kan ik niet zo verder gaan

Zou jij mij te eten willen geven?
En een oplossing willen zoeken
Dan blijf ik tenminste in leven
Zonder in geschiedenisboeken te komen staan

Zou jij me willen wassen?
Het vuil van de aarde willen spoelen
En kranen dichtdraaien van gevaarlijke gassen
Dan kan ik me wat frisser en vooral veiliger voelen

Alleen kan ik het allemaal niet
Maar met jouw hulp zal het gaan
Dat weet je vanzelf als je me ziet
Samen verschonen wij ons aardse bestaan

Waar liefde heelt een hart van steen
En lachen helpt tegen geween
Voert Kerst al tijden hevig strijd
Voor Vrede en de Menselijkheid
Om zoveel warmte kan niemand heen
De beste wensen voor tweeduizend en één

— O.P. Aquila; ingezonden door Ellen Meinders