Kerstgedicht: ‘Een koude witte kerst’
Een koude witte kerst
zacht zingt
het jingle bells
door dennengeur uit
stenen met een ecokeur
de natuur
is niet belazerd
de kluit krijgt
regelmatig water
geen kaarsen
in de boom maar
licht gesluierd
met groene stroom
een stal
met dubbel glas
spuitbussneeuw
zonder gevaarlijk gas
een koude witte kerst
die ons nog lang zal heugen
alleen de co2 uitstoot gaat
deze dagen echt niet deugen
— Wil Melker
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer kerst gedichten
Rijden in een arrenslee
kom, wie rijdt er met me mee
Over de straten, door het bos
de remmen los
Dit is een gedichtje
over een levend lichtje
over een dansende vlam
die je brandt voor de ander
of de ander voor jou
omdat het er steeds niet van kwam
hardop te zeggen wat je voelt
om uit te leggen wat je bedoelt
met die arm om een schouder
of een ander gebaar van genegenheid
omdat je er de tijd niet voor nam
Want stel je voor:
mensen verdienen elkaar
niet alleen met Kerst
maar het hele jaar door
hoor!
‘k Heb U herkend vanmorgen.
U daalde neer deze nacht
in sterretjes verborgen
ongeschonden, witte pracht!
Heel ’t landschap is bedekt
met schitterende diamanten.
’t Is alles zo onbevlekt
hemels rein aan alle kanten.
Mijn voeten willen er in lopen
maar elk spoor zul je zien!
Op verse sneeuw zal ik dan hopen
zodat het weer wordt als voordien.
Zijn voetafdruk bleef toen achter.
Hij ging mij reeds voor, werd zwart,
maar ook terug wit en wachter
uitziend op die nieuwe start!
— Maria Segers
De Kerstman is heel lief,
Een echte hartendief.
Vliegen met het rendier,
En veel plezier.
Wonen op de noordpool, lekker koud,
En voor de open haard veel hout.
Het is Kerstmis,
En hij krijgt alle cadeautjes gratis.
Iedereen voor de open haard,
Met voor de Kerstman een mooie kaart.