Kerstgedicht: ‘Het sterven te zien doven’

I heard the bells on Christmas day
They're all familiar carols played
And mild and sweet
The words repeat
Of peace on earth, good will to men

Als ergens geluk voor het oprapen lag
zou ik daarheen gaan op eerste Kerstdag
Handen vol opgooien, hoog in de lucht
dwarrelend met de wind in vogelvlucht
Langs de sterren en de maan
zou het dan jullie kant op gaan
Al was het een klein beetje maar
dan wordt het voor jullie
een gelukkig nieuw jaar!

Christmas carolls van weleer

mag ik ontsnappen
uit de opgefokte
sfeer van kerst

geen urenlange
zitten meer onder
christmas carolls van weleer

het groot geworden
consumentenwonder
dient de mammon niet de heer

laten we door schemering
en nacht gaan dwalen
de lege bomenvelden zien

fazant en haas zijn
niet meer te bekennen
tamme zwijntjes heel misschien

weer zitten mensen
achter zwaar beslagen ramen
volgend jaar een grotere terrine

— Wil Melker

Zijn naam ben ik vergeten
ik weet het echt niet meer
dat hoeven we ook niet te weten
Hij ging bij dominee in de leer.

Wekelijks kwam hij daar samen
met andere jongelui.
Dominee vertelde dan uit het Woord
Ook moesten ze vragen leren
en werden dan overhoord.

De een na de ander
allemaal kregen ze een beurt
maar hij was niet zo schrander
veel wijsheid was bij hem nooit bespeurd.

Toch moet ik hem wat vragen
zo dacht ons dominee
maar het is voor hem zo moeilijk
hier zat hij echt wel mee

Toch wil ik wel eens horen
of hij hier ook wat heeft opgedaan
Weet jij ook waar Jezus is geboren?
Hij begon te stralen, ging er zelfs bij staan.
De Here Jezus is geboren, NEE nu was hij niet verward
Hij wees met zijn vinger, hier bij mij in mijn hart