Kerstgedicht: βHet sterven te zien dovenβ
Het sterven te zien doven
ik weet dat ik de kogel
niet meer kan ontlopen
ben gewikt en gewogen
goed bevonden voor het kerstdiner
heb alleen de bruine ogen van een ree
ik kijk ze aan
zie ze staan in twijfeling
weet mezelf een dartel ding
zal onschuldig
naar de bosrand wijken
ze lijken doelloos weg te kijken
maar komen in het donker terug
om niet het sterven te zien doven
in mijn jong reebruine ogen
— Wil Melker
Meer kerst gedichten
Here's to the bright New Year
Here's to the bright New Year
and a fond farewell to the old
Here's to the things that are yet to come
and the memories that we hold
Niet alleen met Kerstmis
Niet alleen met Kerstmis
maar het hele jaar door
is de vreugde die je gaf
de vreugde die je niet verloor
Op het smetteloos wit
Op het smetteloos wit
voor mij het met
sneeuw bedekte dal
een vage droom
van arrenslee en dennengroen
de sfeer van toen
een klare lucht
met heldere ster
maar achter mij
bourgondisch feestgedruis
uit het fel verlichte huis
waar kerst in overdaad
op tafel staat
zij schuiven aan
al licht verhit snel knoeiend
op het smetteloos wit
ben niet terug gegaan
maar blijven staan
wist dat het kind zou komen
weer op dezelfde plaats
waar de ster nu staat te dromen
— Wil Melker
Is er nog plaats?
Is er nog plaats?
Hij is de Weg,
die leidt langs Bethlehem,
de Waarheid,
is er al plaats voor Hem?
het Leven,
na Zijn plaatsvervangend lijden
gaat Hij de Zijnen
plaats bereiden.
Stel dat je als Jozef
met je hoogzwangere vrouw
verwachtingsvol
op zoek bent
naar een veilig
onderkomen
word je dan
ook graag bij de hand
genomen?
— Coby Poelman - Duisterwinkel