Kerstgedicht: โHet sterven te zien dovenโ
Het sterven te zien doven
ik weet dat ik de kogel
niet meer kan ontlopen
ben gewikt en gewogen
goed bevonden voor het kerstdiner
heb alleen de bruine ogen van een ree
ik kijk ze aan
zie ze staan in twijfeling
weet mezelf een dartel ding
zal onschuldig
naar de bosrand wijken
ze lijken doelloos weg te kijken
maar komen in het donker terug
om niet het sterven te zien doven
in mijn jong reebruine ogen
— Wil Melker
Meer kerstgedichten
A warm cosy fire
A warm cosy fire
on a cold winter's night
The tree casts it's rainbows
from it's many twinkling lights
Asleep are the children
snuggled under their quilts
While Santa finds his cookies
and a frosty glass of milk
Such wonderful memories
to hold so dear
Wishing you a Merry Christmas
and a Happy New Year!
Kies een spar
Kies een spar
omdat je houdt van het leven
Stop in de kerstballen
je mooiste herinneringen van 't jaar
Hang aan de slingers
je vurigste verlangen
Schik de lichtjes
vol goede gedachten
En hef het glas
op het feest met elkaar
— ingezonden door Petra Bruneel
Een witte laag op de stoep
Een witte laag op de stoep,
Ik dacht eerst: wat is dat voor troep?
Ik zag kinderen sneeuwballen gooien,
Het is koud en kan snel ontdooien.
Ik kwam er achter het is sneeuw!
Dat is wat ik op mijn kerstdag wil,
Een mooie witte kerst,
Dan is mijn dag het best.
Ik moet me goed bedekken tegen de kou,
Nu dacht ik stiekem was ik maar bij jou.
Kerst is een mooi geschenk,
Die ik jou ook van harte schenk,
Ook al was je soms een klier,
Meschien doet je dit wel plezier.
Als jij van mij een kerstkaart mag ontvangen,
Iedereen nam afscheid van mekaar,
We moesten mekaar verlaten,
Ik hoop dat ik ze volgend jaar weer allemaal zie,
Dan heb ik veel plezier,
Als iedereen weer terug op school komt,
En niemand iets mag overkomen,
Dan zal ik volgend jaar weer:
Met een glimlach binnen in de school komen.
Mijn kerstgroep
Mijn kerstgroep
ik had een vredige
kerstnacht verwacht
dacht mijn schaapjes
op het droge maar
het zwarte dat ontbrak
we zijn gaan zoeken
op de velden waar
herders hun kudde telden
klopten aan bij stallen
het bleef spoorloos voor allen
heb mijn kerstgroep
toen eens goed bekeken
maria jozef en de beesten
ook daar geen taal of teken
van mijn vermiste schat
tot het kind
begon te huilen
dat in een kribbe lag
zij wees mij met heldere ogen
waar het zwarte schaap te vinden was
— Wil Melker
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Kerst
- Gedicht