Engels kerstgedicht: ‘Christmas is’

Moe en versleten,
vertrapt en vergeten.

Zonder dat hij ook maar iets verwacht,
is Kerstmis opnieuw voor hem zo donker als de nacht.

Vroeger was Kerstmis een feest,
hoeveel jaar geleden was dat dan geweest ?

De tijd heeft niet stil gestaan,
zijn nare werkelijkheid is gewoon verder gegaan.

Voor hem heeft Kerstmis zijn waarde verloren,
niet dat het zijn leven zou verstoren,

zijn leven is al langzaam uitgeroeid, bijna totaal vergaan,
zelfs al zal Kerstmis deze keer nog wel voor hem bestaan.

De zwartste dagen van zijn leven,
zo zou hij Kerstmis hebben beschreven.

Maar Kerstmis hoeft niet meer.
Het was zijn laatste keer.

Als het sneeuwt wordt de wereld bedekt
Maar de sneeuw zal verkleuren
Het is de oorlog die de sneeuw bevlekt
En het onzinnige haat gebeuren

We moeten zorgen dat de sneeuw wit zal blijven
We moeten elkander een hand geven
Daarom wil ik dit als wens schrijven
Hopelijk verschoond ons verdere leven

Zou jij me bij de hand willen pakken?
Ik kan het zelf niet meer aan
Mijn hele bezit zit in twee schamele zakken
Alleen kan ik niet zo verder gaan

Zou jij mij te eten willen geven?
En een oplossing willen zoeken
Dan blijf ik tenminste in leven
Zonder in geschiedenisboeken te komen staan

Zou jij me willen wassen?
Het vuil van de aarde willen spoelen
En kranen dichtdraaien van gevaarlijke gassen
Dan kan ik me wat frisser en vooral veiliger voelen

Alleen kan ik het allemaal niet
Maar met jouw hulp zal het gaan
Dat weet je vanzelf als je me ziet
Samen verschonen wij ons aardse bestaan

’t Is kerstmis overal.
Iedereen wil vrede bovenal.
Wij dromen onze dromen,
Bij mooi versierde bomen.

‘k Heb het mooiste kerstpakje gevonden.
Er is een rode strik rond gebonden.
Mijn droom wordt waargemaakt.
Mijn geschenk is buitengewoon volmaakt!

De Hemelse Vader zag een groot verdriet,
daarom dat Hij zijn prachtig paleis verliet.
Hij daalde van boven neer.
Zo werd Hij een klein Kindeke teer.

Geboren in een stal kwam Hij arm op d’ aard,
daardoor werd ik rijk en heel veel waard.
Nu is ’t nooit meer donker in mijn hart,
want Hij geeft veel licht en troost voor mijn smart.

Uit dank wil ik U nu verhogen en eren mijn Heer,
want bij mij vindt U plaats in mijn ziel steeds weer.
Van blijdschap zongen de engelen een lied in koor,
maar een nieuw gedicht draag ik mijn Heiland voor.

Maria droeg het Kerstkind onder haar hart,
U zette haar, maar ook ieder die Jezus gelooft, apart.
U brengt nu verlossing en maakt alles weer goed,
voor wie tot Hem komt en zich wast in Zijn bloed.

Koningen schonken U een kostbare gift, doch mijn naam staat voor eeuwig in Uw Hand gegrift! Nu geef ik mijn lichaam aan Hem tot woning,
Want spoedig verwacht ik Hem terug als mijn Koning.

— Maria Segers

Het sterven te zien doven
ik weet dat ik de kogel
niet meer kan ontlopen

ben gewikt en gewogen
goed bevonden voor het kerstdiner
heb alleen de bruine ogen van een ree

ik kijk ze aan
zie ze staan in twijfeling
weet mezelf een dartel ding

zal onschuldig
naar de bosrand wijken
ze lijken doelloos weg te kijken

maar komen in het donker terug
om niet het sterven te zien doven
in mijn jong reebruine ogen

— Wil Melker