Jou oan har/him Jo segen, Hear,
en lit har/him libje ta Jo ear,
ús bern, as fûgels wif en faai,
wol om har/him tinke eltse dei.
Ien/twa/trije ha wy no op 'e noed
bewarje har/him foar ûnk en tsjoed,
dat alles, Heare jou gehoar,
liedt ta Jo, yn geanber spoar.
In nije leat oan de stamme,
int oan d' âlde staach
wolkom bern, hear dyn namme,
skik teplak yn eigen laach.
Dyn libbenswei begjint,
hoe lang en wêr hinne?
Nimmen wit hoe 't dyn reis ferrint.
Hâld hoek, bist net allinne.
Friese geboortegedichtjes – pagina 6
Om stil fan te wurden,
om ferwûndere nei te sjen
Dit nije, kostbere libben
oan ús tabertoud
út leafde berne bern
Sa lyts
sa tear
unyk
en safolle mear
Minyhantsjes
minyfuotsjes
minymûltsje
minynoas
grut is 't lok
in maksywûnder
poppeslokje
tsjoch en proast!
Njoggen moanne ien
no ús leave poppe
omearme yn leafde
No kinne wy it allegear mar leare
de fleskes en de pempers en it bad,
in waarme krúk, de lekkentsjes opteare
fruithapkes, boerkes litte, dat is dat!
Aanst sille wy dy tûzen ferskes leare,
wy krûpe rolleboljend oer de flier.
Do silst al gau dyn earste wurdsjes sizze,
eart lekker koese, 't is noch net sa fier.
Sa lyts al
byld fan God
bisto foar ús
himel op ierde.
Sa no en dan
fljocht der in ingeltsje
nei de ierde.
De wolken binne rôze
it gers is blau,
oeral sweve ballonnen, oeral.
De hiele wide wrâld
leit iepen...
Nij libben
noch finzen
yn lytse lûden
mar fannijs
belibje wy
it wûnder.
Pakes, beppen, freonen, sibben
yn it widske leit in nij libben.
Wy wolle it fan de dakken roppe:
wy ha in leave, lytse poppe!
Sa gewoan
en dochs bysûnder
it is en bliuwt
in hiel grut wûnder
Sjoch, ien foar ien
driuwe rôze wolken
in blauwe himel temjitte.
Dêr boppe is it ljocht.
Strielje as klear sinneskyn
mei dyn bliere eachjes it libben yn
bring freonskip, leafde en nocht
dat elk bliid wurdt dy’t dy sjocht
Twa bliere eachjes
in mûltsje dat ropt
Hantsjes dy't gripe
in fuotsje dat skopt
Tank foar dit wûnder
sa lyts en sa tear
God is de makker
oan Jo is alle ear