Overlijdensgedichtje: ‘Voor altijd een parel’

Gelijk het gras is een kortstondig leven
gelijk een bloem die op het veld verheven
wel sierlijk pronkt, maar krachteloos en teer
wanneer de wind zich over het land laat horen
dan knakt haar steel, haar schoonheid gaat
verloren
men kent en vindt haar standplaats zelfs niet
meer

Ieder afscheid op aarde
is een weerzien in de eeuwigheid

— ingezonden door Monique

Want wij houden zo van jou
Afscheid nemen wij niet
En het einde blijft nu open
Zoals jij het achterliet

Voor Daniël

Voor altijd gaan slapen
en gelukkig nooit pijn
We zullen je missen
je was nog zo klein

— ingezonden door Jelleke van Drielen