Adoptie gedicht: โMijn kindโ
Mijn kind
vreemd en toch mijn eigen
vergeet nooit
je groeide niet onder mijn hart
eenmaal
maar wel in mijn hart
altijd
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer adoptie gedichten
Zwarte kijkers, donkere haartjes
Een gezichtje rond en fijn
Wat zijn wij intens gelukkig
Dat jij nu bij ons mag zijn
— Sonja van Arem
He who set the stars in space
came by this way today
he left a tiny bundle
within our hearts to stay
He brought to us a miracle
and from the very start
he gave us love unspeakable
boundless love within our heart
What began as only two of us
for all the world to see
by the miracle of adoption
we became a family
Verlangen naar jou
wachten op jou
bang zijn dat je nooit komen zou
Toch ben je nu bij ons
Je mag nu gaan leven
onze liefde en steun zullen wij je geven
Jouw ouders te mogen zijn
vinden wij zo ontzettend fijn
Een grote zilveren vogel
bracht jou veilig naar Schiphol
Twee mensen wachtten daar op jou
met hun harten vol
van liefde voor jou, lieve Milan
Verlangend om jou te geven
wat jij, ver weg, ontberen moest
Een toekomst, een nieuw leven
— Ingrid van Winsen