Direct naar de inhoud

Het Circuspaard

Koninklijk schudt het paard zijn manen
En overziet het de piste bij een hooggewaardeerd.
Het paradeert door de arena en overtuigt het publiek
Van zijn kunnen, zoals het heeft geleerd. Het springt
Door een hoepel, over de laatste hindernis en draaft
Spoorslags naar zijn stal ten einde van een belevenis.

Nog eenmaal ziet het om naar zijn publiek
Schudt het zijn manen met een edele chique.
Zo geeft het drie maal daags acte de presence
Op de passen van zijn paardendans. Blijft het
Trots excelleren; het publiek zal het blijvend waarderen.

Want het beste paard staat niet graag op stal;
Het wil blijven excelleren voor een publiek in duizendtal.

— Willem Bernardus Tijssen

Meer dierengedichten

Een witte dood

zag de
mieren vliegen
meeuwen zeilen
hemelhoog

een snelle wenk
onzichtbaar
vond gevleugeld
zwart een witte dood

waar warmte
eindelijk expansie gaf
en vrijheid los
van aarde was

gingen zij
met duizenden op
laatste vlucht de meeuwen
hebben dagenlang gerust

— Wil Melker

Bekijk

Een Leeuwendeel

De manen van een leeuw maken hem
Groter en markanter, tegelijk ook
Interessanter; ze accentueren de volheid
Van zijn vacht, geven hem iets van zijn
Mannelijke Kracht. Ze kronen hem tot koning van
De Dieren en geven hem iets extra's om te
Vieren.

Dat wat de leeuwin mist, heeft de natuur de
Leeuw niet betwist. Zijn het de manen die
Hem de legitimiteit verschaffen om in de natuur
Een winnaar te zijn?; hem hebben uitverkoren
Uit te groeien tot een icoon van volkeren
Groot en klein?

Zo wapperen zijn manen fier op vaandel en
Vlag tot glorie van menig natie en uiterlijk gezag.

— Willem Bernardus Tijssen

Bekijk

De oude dag

het kleine lijfje trilt
een opstaan met moeite
haar spirit wil nog wel
maar haar pootjes even niet

ze wil zo graag nog spelen
rennen, haar bal achterna
maar de grenzen
worden pijnlijk aangegeven

haar leeftijd begint te tellen
oogjes zacht en lief
geven een waas van ouderdom
tijd begint te tikken

— Dichterbij

Bekijk

Muzikale kat

De kat zit voor de bank
zijn ogen dicht
de borstkas ritmisch wiegend
luistert hij ademloos
naar licht klassiek
oud geworden
onder zang,
pianospel en koormuziek.

Eรฉn instrument
kan hem niet echt bekoren
bij het geluid van blokfluit
pletten zich de oren
zijn ogen staan verstoord
hij poogt er mauwend
bovenuit te komen
een sprong beรซindigt
hoge tonen.

Stil ligt de fluit
op het velours,
de kat, zijn naam is Hรคndel,
hervat zijn slaapje
op de zonverwarmde vloer.

— Coby Poelman - Duisterwinkel

Bekijk

Staat het er niet tussen?

Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:

  • Dieren
  • Gedicht
Schrijf het voor me

Andere momenten