Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Prinsesje’

Ik hou jouw beide handjes in mijn ene grote hand
en dwaal met mijn gedachten naar een heel ver toekomstland

Nu nog zijn die kleine handjes hulpeloos en teer
later zullen zij veranderen, zijn dan niet zo stuurloos meer

Als ons dochtertje later groot is, hoe zullen dan die handjes zijn?
Worden zij dan tot een zegen, voor veel mensen groot en klein?

Zullen zij dan zachte handen zijn door iedereen bemind?
Zullen zij, als nu de mijne, eens koesteren een eigen kind?

Ach, ik moet nu nog niet denken aan hoe het later gaat
Als zij altijd maar die handjes door haar hartje leiden laat

— Ingezonden door José vd Leemput

Gevoelens van...
Ik raak haar kwijt
Ze is m'n alles
Die kleine meid
Weten...
Zo is 't leven
Gedachten, momenten
Alleen voor mij
Zal ze nu met 'n ander beleven
En toch...
Voor haar ben ik blij

Gevoelens van...
Twijfel, weten...
Zij kan op eigen benen staan
Zij begint pas haar jonge leven
Zij heeft zoveel te geven
Zijn mijn taken
dan nu al gedaan?

Gevoelens van...
Ik raak haar kwijt
Ze blijft m'n alles
Die lieve meid
Weten...
Ik zal haar laten gaan
Ook al is ze de reden van m'n bestaan
En toch...
Nog steeds ben ik blij
Door haar los te laten
Krijg ik hem erbij

— Sieny Boxem

Drie jaar, hij zit daar al zoveel uren
daar in de zandbak in de zon
ik wou dat ik dat zelf nog kon
zo spelen, wat een avonturen...

Het kind maakt grappige figuren
maar ook een huis met een balkon
een taart, een poort, het pentagon
en machtige sculpturen

Het kind heeft tussen stukken hout
zichzelf een heerlijk land gebouwd
met goede zin en lekker zand

Ik ga erbij verdorie! Want.....
naar zandbakwet is welbeschouwd
in deze zandbak niemand oud

— ingezonden door Germaine van Gils

O wat fijn om klein te zijn
Klein verdrietje, grote pret
En als je moe bent lekker naar bed
Toch word je groter elke dag
Steeds meer dingen die je moet en mag
Vallen en opstaan, zo zal het gaan
Het geluk moet je zoeken
Als je het vindt, pak het aan!