Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Naar School’
Ik mis een klein meisje
met kuiltjes in haar kin
met dikke, blote beentjes
knuistjes met koek erin
Bolle, rode wangen
moe van "al dat buiten"
met pleisters op haar knie
en schrammen op haar kuiten
Dat babbelen en giechelen
dat "samen op de koffie"
dat slepen met arme poes
en zeuren om een toffee
Dat meisje is er nu niet meer
schrik maar niet, ze is niet weg
dat meisje is nu groot, op school
heb ik even pech!
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer voor mijn lieve kind gedichten
Dubbelop moeder
Dubbelop klein
Dubbelop zorgen
Dubbelop fijn
Twee keer 10 vingertjes
Twee keer 10 teentjes
Twee keer een lachje
Twee keer de weentjes
Maar soms, heel soms
Bekruipt me een gevoel
Twee keer alles geven
Is een heleboel
Maar dan weer die armpjes
Niet twee, maar vier
Die mij lijken te zeggen
Ach mama, kom maar hier
Kom even met ons spelen
Kom even bij ons zijn
Want we weten wel
Twee van ons is niet altijd fijn
Dan kijk je in die kinderoogjes
En zet je alles weer opzij
Je zorgen zijn weer even vergeten
Die hoeven er nu even niet bij
Twee van die banjers
Dubbelop plezier
Mijn twee grote liefdes
Kom maar bij mama, kom maar hier
Dan overlaad ik jullie met kusjes
Niet eenmaal of tweemaal, maar méér
En het is fijn...... het kan dubbelop
Keer op keer
Kom maar kindje
Kom maar kindje
jouw handje in die van mij
in mij begon jouw leven
en samen verder leven wij
Kom maar kindje
lang jouw hobbelige levenspad
Over bergen en door dalen
soms zwaar, maar samen redden we dat
Toe maar kindje
trek je hand voorzichtig terug
Probeer je eigen stapjes te doen
al is het wankel en niet zo vlug
Ga maar kindje
weet dat ik van je hou
heb je het moeilijk en heb je me nodig
pak dan mijn hand, dan help ik jou
— ingezonden door Nicole Buné
Ik kijk naar je slapend op mijn borst
Je oogjes gesloten, je mondje half open
Je bent nog zo klein en teer
Je bent alles waar ik op mocht hopen
Plots word je wakker en kijkt me aan
Je oogjes nog wazig, je lijfje zo zacht
Ga nog maar slapen schat, mama houdt de wacht
Daar gaan je oogjes weer zachtje toe
Want mama, ik ben toch nog zo moe
En als ik op je neerkijk mijn lieve meid
Denk ik wat hou ik van je, nu en altijd
— Diana Kats
Die blauwe kinderogen, ze kijken mij vaak aan
Ze zijn vol mededogen, soms zie ik ook een traan
Ze spreken mij van liefde, zeggen ik hou van jou
Hoe velen mij ook griefde, zij blijven mij wel trouw
Zij blijven liefde geven, en ik geen het hen terug
Laat hen wel heel lang leven, maar het gaat soms veel te vlug
Ze worden toch ook ouder, zijn niet vaak meer om je heen
Huilen niet meer op jouw schouder, je bent helemaal alleen
Maar, het blijven toch je kinderen, in liefde en in leed
En kan geen mens verhinderen, dat je die ogen nooit vergeet
— Sonja