Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Geluk’

Een Naam
heel voorzichtig
raken handen de
pasgeborene aan

voelen het warme
vochtige lijfje

de handen van een moeder
die ontroert de naam fluistert

een zorgvuldig gekozen naam
voor altijd verbonden met
dit kind

Thuishaven
Ben je ver van huis mijn kindje
en je zoekt in donkere nacht
naar een haven om te rusten
weet dat thuis je bedje wacht
Twee paar handen om te groeten
en twee stemmen die verblijd
om jouw thuiskomst zullen roepen
welkom, welkom, lieve meid
Altijd zijn er open armen
waar je rust en warmte vindt
wat er ook gebeurt in het leven
thuis blijft steeds je haven kind

— A. Roovers

Kom maar kindje
Kom maar kindje
jouw handje in die van mij
in mij begon jouw leven
en samen verder leven wij

Kom maar kindje
lang jouw hobbelige levenspad
Over bergen en door dalen
soms zwaar, maar samen redden we dat

Toe maar kindje
trek je hand voorzichtig terug
Probeer je eigen stapjes te doen
al is het wankel en niet zo vlug

Ga maar kindje
weet dat ik van je hou
heb je het moeilijk en heb je me nodig
pak dan mijn hand, dan help ik jou

— ingezonden door Nicole Buné

Die blauwe kinderogen, ze kijken mij vaak aan
Ze zijn vol mededogen, soms zie ik ook een traan
Ze spreken mij van liefde, zeggen ik hou van jou
Hoe velen mij ook griefde, zij blijven mij wel trouw
Zij blijven liefde geven, en ik geen het hen terug
Laat hen wel heel lang leven, maar het gaat soms veel te vlug
Ze worden toch ook ouder, zijn niet vaak meer om je heen
Huilen niet meer op jouw schouder, je bent helemaal alleen
Maar, het blijven toch je kinderen, in liefde en in leed
En kan geen mens verhinderen, dat je die ogen nooit vergeet

— Sonja