Sterkte / bemoediging gedicht: ‘Een kaars opsteken’

In deze donkere dagen
van pijn en verdriet
wil ik je even zeggen
ik vergeet je niet

Een ogenblikje stilte
waarin niet wordt gepraat
kan zo duidelijk zeggen
dat je elkaar verstaat

Zo'n ogenblik van stilte
van slechts "aanwezig" zijn
kan een leegte vullen
doorbreekt verdriet en pijn

— ingezonden door Marianne

Als alles tegenzit
en niets nog meevalt
weet dan dat de zon weer gaat schijnen
heel traag komt ze op
en zal ze de wolken doen verdwijnen

Heel traag gaat verdriet voorbij
en verdrijft geluk alle pijn
je weet dat ik er voor jou
altijd zal zijn

De vogels gaan weer fluiten
de bloemen gaan weer bloeien
maar geluk, liefde en vriendschap
zullen door alle tegenslag alleen maar groeien

Vandaag zou een mooie dag voor je moeten
zijn
Helaas is het er nu eentje van heel veel pijn

De zon had moeten stralen met al zijn kracht
De bloemen moesten geuren met al hun pracht
Blauwe ballonnen overal
Blijde gezichten, dát vooral

Nu is het een zwartomrande dag
Waarbij jij alleen rouwen mag
Verdriet en ellende is vandaag jouw deel
Hoever staat dat af van wat jij wil...

Ik denk aan je met heel mijn hart
Misschien helpt dat je bij een nieuwe start
Ik zal je steunen, helpen waar ik kan
Maar, helaas, daar wordt vandaag niet
gelukkiger van...

— Monique Versteegh