Sterkte / bemoediging gedicht: ‘Al is het soms donker’

Als je door verdriet wordt neergeslagen
Het waarom van dit aan niemand kunt vragen
Dan is het goed dat je zoveel goede mensen ziet
Ook al vinden zij de juiste woorden niet

Hoe kun je iemand troosten
bij zo'n groot verdriet?
Je kunt alleen maar zwijgen
want woorden heb je niet
De wereld is zo kleurloos
de lucht is dik en grauw
Je voelt je zelf ook zo
verdwenen is het blauw

De bloemen zijn van plastic
vogelgefluit klinkt onoprecht
Je kunt nu niet genieten
omdat je tegen tranen vecht
Maar op een dag, geloof me
heb je eventjes geen pijn
God zendt een zonnestraaltje
er is een lichtje klein

Een lichtje in je ogen
een streepje blauw, misschien
Je zult in dit stille teken
je geliefde kunnen zien

Heel veel sterkte bij dit verlies

Voor vogels
met zwakke vleugels
schiep God bomen
met lage takken

Alleen God weet van jouw verdriet
Hij ziet je tranen en je pijn
Hij wil, ook al voel je het nu niet
Toch altijd heel dicht bij je zijn

Alleen God kent al jouw vragen
Al je waaroms, hij weet ervan
Hij wil je helpen om te dragen
Daar waar een méns niet helpen kan

— Tjitske van de Weitgraven