Sterkte / bemoediging gedicht: ‘Een zoektocht’
Een zoektocht naar jezelf
Een zoektocht door dit leven
Ben je echt wel de moeite waard?
Heb je iets weg te geven?
Kun je iets betekenen
voor je medemens?
Of heb je daar de kracht niet voor
En lijd je zelf intens?
Een minderwaardigheidsgevoel
Gekrenkt of lamgeslagen?
Ziekte, pijn of ander leed
Je hebt het maar te dragen!
Je vindt jezelf niet goed genoeg
Niet waardig of niet wijs
Dan wordt het tijd om op te staan
Ga op ontdekkingsreis!
Ontdek dat jij jezelf mag zijn
Met fouten en gebreken
Vergelijk je niet met wie dan ook
Je bent uniek gebleken!
Want God heeft jou geschapen
Geschapen naar Zijn beeld
Je kreeg van Hem talenten
En gaven toebedeeld
Heb moed om er iets mee te doen
Deel uit en je zult merken
Hoe waardevol een mens kan zijn
Een ander kan versterken!
Een luisterend oor, een schouderklop
't Zijn kleine zonnestralen
Waaruit Gods grote liefde blijkt
Op mensen neer te dalen!
Hij geeft je kracht om door te gaan
Te werken op deez' aard
Voor Hem ben jij bijzonder
Voor Hem ben jij "goud waard"!
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer sterkte & steun gedichten
Als je eens verdrietig bent
Kijk dan naar de hemel, naar die fonkelende
ster
Hij lacht je stralend tegemoet en leidt je de
weg
Die ster staat er elke dag weer
Wat je ook doet en waar je ook zult gaan
Hij vraagt je keer op keer
Om een lach, niet om een traan
En als die traan dan toch gaat rollen
Geeft hij je troost en nieuwe kracht
Zodat de nieuwe dag aanbreekt
Zonder traan maar met een lach
— ingezonden door Danielle
Uit 't diepste dal gekropen
langzaam aan een stapje meer
in een tijd dat je gaat hopen
naar een leven zonder zeer
Tranen die dan zullen drogen
op je moedeloos gelaat
zodat in je droeve ogen
langzaam weer een lach ontstaat
Eind'lijk kun je weer genieten
van wat leeft al om je heen
in een ander te verdiepen
ben je niet meer zo alleen
't Lijkt of ben je weer geboren
op de aarde terug gezet
waar je zolang zal behoren
tijdens leed en tijdens pret
Weet dat je terug kan vallen
in die meters diepe put
en de weg weer doet versmallen
die je ging... al zo beschut
Wederom opnieuw te starten
met een traan en goede moed
laten zien de wens in 't harte
maakt dat leven hopen doet
— Carla Gonggrijp
Alleen God weet van jouw verdriet
Hij ziet je tranen en je pijn
Hij wil, ook al voel je het nu niet
Toch altijd heel dicht bij je zijn
Alleen God kent al jouw vragen
Al je waaroms, hij weet ervan
Hij wil je helpen om te dragen
Daar waar een méns niet helpen kan
— Tjitske van de Weitgraven
Al is het soms donker in je hart en op je wegen
Weet dan dat ik altijd om je zal geven...
— ingezonden door Claudia