Sterkte / bemoediging gedicht: ‘Met lege handen’

Een leven is een geschenk
samen gesmolten uit twee mensen
Alle liefde van de wereld
dat is wat zij het wensten

Soms is het niet gegeven
een leven op aarde door te staan
Weet dan dat het in vele harten
als een beschermengeltje verder zal gaan

We vragen vaak naar het waarom
omdat we willen weten
maar dat je daarop antwoord krijgt
kun je gerust vergeten

We vragen vaak naar het waarom
maar we moeten niet vergeten
dat het misschien nog erger was
als we het zouden weten

— ingezonden door Antoinette

Als mensen met je meegaan
op een onbegaanbare weg
Met je struikelen over
de hobbels en kuilen
Neemt dat de blauwe
plekken niet weg
Maar verzacht wel de pijn
van het vallen

Houd moed:
verlies hem nimmer niet
al word je overmand
door pijn of veel verdriet

Tover tevoorschijn
je blijde gezicht
bedenk, na de donker
wordt het altijd weer licht

Zit niet bij
de pakken neer
maar recht je rug
keer op keer

Slechte momenten
niet te vermijden
maar eens, eens
komen er betere tijden!

— Joke de Bruijn