Sterkte / bemoediging gedicht: ‘Als je verdriet hebt of pijn’

De doornen van het leven
steken ons, zo af en toe
soms een heel klein beetje
maar soms heel hard, en hoe!

Voor iedereen een andere droom
niet aangepast aan ons bestaan
komt de pijn meestal toch onverwacht
terwijl ons leven door zal gaan

Voor onze levenswandel
zijn geen geplaveide paden
hoe vaak de doorn nog steken zal
is door niemand ooit te raden

Eens zal de pijn weer overgaan
hoelang dit ook mag duren
't hoort bij de pijn van het bestaan
probeer het te verduren

Kom maar met je vreugde
ik wil ze met je delen
Kom maar met je verdriet
ik wil ze met je dragen
Kom maar
jij zoals je bent

— ingezonden door Ankie Timmer

Ik zou je zo graag troosten
in jouw onvoorstelbare verdriet
de vraag is alleen
hoe doe je zoiets?
Ik weet 't niet
woorden kunnen niet verwoorden
hoe ook mijn hart huilt
het lot van het ouderschap
het verlies van je kind
maak jij nu mee
ik wil je zo graag troosten

Het is moeilijk om alle buien van het leven te
trotseren
Geef niet op maar blijf proberen
Denk aan morgen, alweer een nieuwe dag
Ik wens je dat voor jou de zon weer snel
schijnen mag

— Marjo Janssen